dinsdag 23 december 2014

Hij houdt vast

Ik ben de goede Herder, Ik geef mijn leven voor de schapen.


Ik vind het beeld van de goede Herder zo ongelooflijk diep, zo teer, zo liefelijk. Jezus vergelijkt Zichzelf met een Herder die voor de schaapjes zorgt. Hij voedt hen, verzorgt hen, wast en verbindt hun wonden. Geeft Zijn leven voor die domme, eigenwijze diertjes die altijd geneigd zijn de verkeerde kant op te gaan.

As ek vandag moet terugkyk op my lewenspad
Dan sien ek al die draaie, elke kronkelpad
Die spore van my lewe is lankal reeds bepaal
Elke tree vertel 'n ou verhaal
Elke afdraaipaadjie sien ek duidelik raak
Maar deur dit alles Heer het U oor my gewaak
En oral in die donker het U my weer kom haal
Want U weet, elke kind kan soms verdwaal

Als ik terugkijk op mijn leven, dan kan ik niet anders dan concluderen dat ik heel wat keren ben verdwaald. Ik heb regelmatig op een dwaalspoor gezeten en mijn eigen weg bepaald. Gek genoeg dacht ik dat ik het zelf wel wist. Of ik hoopte het. Wat een wonder, dat als ik nu terugkijk, ik maar één conclusie kan trekken. Hij was er altijd en beschermde mij. Hij liet het niet toe dat ik viel! Ik hou mijn hart soms vast als ik denk hoe mis het had kunnen gaan in mijn leven. En dan te bedenken dat God me vast hield. Zo wonderlijk..

Sonder dat ek weet het U my altyd vasgehou
En sonder dat ek weet het U genade my omvou
Al my lewensdrome het U in U hand bewaar
Liewe Heer, U was nog altyd daar
Juanita du Plessis 

We zijn zo enorm kwetsbaar als mensen. Als Hij loslaat zijn we tot de ergste dingen in staat, daar ben ik van overtuigd. Ook als we denken dat we bepaalde dingen nóóit zouden doen. We zijn geen haar beter dan andere mensen. Echt niet!

Dat maakt nederig, klein en héél erg dankbaar. We hebben Hem nodig. Wat een zegen als je Hem mag kennen en mag weten in Zijn hand geborgen te zijn. Hij laat niet los!

donderdag 18 december 2014

Zwangerschapsshoot

Net als bij Eva hebben we ook deze keer foto's laten maken van mijn zwangerschap. Erg leuk om de buik te laten vastleggen. Vanmiddag plofte het resultaat in mijn mailbox en ik ben erg blij met deze mooie foto's! Het leuke is dat de fotograaf ook komt als onze baby geboren is. En nu maar afwachten wanneer de bevalling zich aandient..
Made by Sophiagraphy

woensdag 10 december 2014

Toeleven naar kerst

Ondanks dat ik al jaren naar kerst toeleef, is het toch anders nu we een dochter hebben en ik nadenk over hoe we dit in de toekomst kunnen vormgeven binnen ons gezin. Ik vind adventskalenders echt heel erg leuk en op internet zijn er ideeën te over, toch heb ik besloten dat maar naar volgend jaar door te schuiven. Onze kleine meid snapt er nog net niet genoeg van denk ik en dat is nu juist zo leuk!

Maar, omdat ik toch echt wel iets wilde doen deze keer heb ik een slinger gemaakt met kleurplaatjes die gaan over kerst. En ik vond dit idee via de blog van Marjolein over de namen van de Heere Jezus ook wel erg leuk, dus dat heb ik er ook in verwerkt. De kartonnen bladen heb ik een tijdje geleden bij de Action gekocht en het vlaggetje heb ik via google gevonden, geprint (op A5) en gebruikt om over te trekken. En zo zaten we samen vanmorgen aan de eettafel te knutselen. Eva kleurde de plaatjes in en mama maakte de vlaggetjes en plakte ze vol. Als dat niet gezellig is!

 
Gisteren heb ik met haar een kerststalletje ingericht. Ze wil elke keer even kijken, er het liefst aan zitten en de poppetjes verplaatsen. Maar hij staat op veilige hoogte voor er wat sneuvelt. Dat zou toch jammer zijn ;-).
Daarnaast zijn er leuke en goede tekenfilmpjes op Youtube te vinden over de geboorte van de Heere Jezus. Ik hoop dat ze er op die manier toch alvast een beetje wat van begint te begrijpen.
Het is mooi en leuk om jaarlijks naar kerst toe te leven. Als ik zo eens rondkijk in blogland zijn er velen die er zo over denken. Inspiratie genoeg dus voor volgend jaar!

zondag 23 november 2014

Lekker koken + recept

In één van de hoofdstukken van het boek 'Vrouw naar Gods hart' (ik moet het hoofdstuk nog behandelen) adviseert Elizabeth om een aantal dossiermappen aan te leggen met onderwerpen waarover je meer wilt leren. Ik heb bij de Action leuke en goedkope mapjes gekocht en verzamel sinds die tijd gericht informatie of mooie documenten over diverse onderwerpen.
Een van die onderwerpen is koken / lekkere recepten en dat begint echt een hobby van me te worden. Zo maak ik tegenwoordig zelf mijn pannekoekenmix, heb ik de afgelopen week zelf een suikerbrood gebakken (zit wel veel suiker in, oeps) en heb ik voor het eerst een cake gebakken zonder e-nummers. Ontzettend leuk om te doen!
Ik haal overal recepten vandaan, maar vooral uit de gratis tijdschriften uit de supermarkt. Dirk van den Broek heeft bijvoorbeeld veel leuke, relatief eenvoudige en lekkere recepten in het blad staan en die scheur ik er steevast uit. Ik maak elke vrijdag een planning voor de komende week en daar komt een dergelijke map goed bij van pas. De komende tijd zal ik vaker recepten plaatsen die hier goed in de smaak vallen. Ze zijn niet altijd e-nummer vrij (vaker niet dan wel) en dat is opzich ook niet mijn doel, al probeer ik er wel meer op te letten dan eerst. Het is leuk om zelf sausjes te maken en geen pakjes te gebruiken; als dat lukt vind ik het al heel wat ;-).

Cottage pie - gehaktschotel met aardappelpuree
hoofdgerecht voor 4 personen, totale bereidingstijd ongeveer een uur.

Ingredienten
- 1 kg kruimige aardappelen
- 500 g rundergehakt
- 2 uien
- 1 winterwortel
- 1 eetlepel bloem
- 1 eetlepel tomatenpuree
- 2 theelepels gedroogde Italiaanse kruiden
- 150 ml kruidenbouillon (van poeder)
- 150 ml melk
- 200 g diepvriesdoperwten
- 75 g geraspte kaas
- paneermeel





Bereidingswijze
- Kook de aardappelen in 20 minuten gaar.
- Verwarm de oven voor op 200 graden celcius.
- Bak het gehakt rul (eventueel met een beetje boter, maar eigenlijk is dat niet nodig).
- Voeg de gesnipperde uien en wortel toe en bak dit mee met het gehakt.
- Strooi de bloem erover en schep de tomatenpuree, Italiaanse kruiden en de bouillon erdoor. Brengt dit alles aan de kook.
- Giet de aardappelen af, stamp ze fijn en roer ze met de melk en wat boter tot een romige puree.
- Schep het gehaktmengsel in de ingevette ovenschaal en strooi de doperwten erop.
- Verdeel de puree erover, strijk de bovenkant glad en strooi er wat paneermeel en de geraspte kaas overheen.
- Schuif de schaal in het midden van de oven en bak de pie in 25 minuten goudbruin en gaar.

Een ideaal recept voor als je gezin het liefst gewoon 'Hollandse pot' eet. Eet smakelijk!

donderdag 20 november 2014

Een tapijt van schoonheid weven

Wek de jonge vrouwen op huishoudelijk te zijn. Titus 2:4-5

Volgens Elizabeth zijn wij vrouwen gezegend met de door God gegeven opdracht om in ons huis een tapijt van schoonheid te weven. Herkenbaar? Of juist helemaal niet? Zelf had ik altijd een enorme hekel aan mijn huishouden en vond ik het een noodzakelijk kwaad. Iets wat elke keer terug komt en wat ik zonde van mijn tijd vond. Ik moet zeggen dat haar kijk op deze zaak mijn idee over huishouden wel veranderd heeft. Inmiddels doe ik het met visie en geeft het mij veel plezier, rust en voldoening. Ik geniet er enorm van als ons huis ordelijk, opgeruimd en schoon is.


Als we ons huishouden goed op orde willen blijven houden, betekent dit dat we ook vaak genoeg thuis moeten zijn om dit voor elkaar te krijgen. Moeten we echte thuisliefhebbers zijn of worden. ‘De verstandige heeft de wijsheid voor ogen, maar de ogen van een dwaas dwalen tot het einde der aarde (spr. 17:24)’. Met andere woorden: iemand die wijs is ziet wat zich vlak voor onze ogen afspeelt, wat als het ware voor onze voeten ligt – ons huis. De wijze vrouw is zich bewust van de waarde van het thuis zijn. Het is verleidelijk om in vele uitjes buiten de deur plezier, voldoening, bezigheid en betekenis te vinden. Toch is het goed om ons huis, na onze man en kinderen (als we deze hebben), hoog op de prioriteitenlijst te zetten. Het te maken tot een plek waar het fijn is om te zijn doordat er orde en schoonheid heerst.
Natuurlijk betekent dat niet dat we altijd maar aan huis gekluisterd moeten zijn en soms is het juist voor de afleiding fijn om even iets anders te gaan doen. Maar het gaat erom dat we onze voldoening vinden in het dienen van God door Zijn prioriteiten tot de onze te maken.

Het huishouden bijhouden is niet iets wat er automatisch in zit, maar wel wat we kunnen leren. In Titus worden de wijze vrouwen opgeroepen de jonge vrouwen hierin te onderwijzen en de fijne kneepjes van het vak te leren. Velen van ons zullen het grotendeels hebben geleerd van huis uit. Daarnaast zijn er ook hele inspirerende websites beschikbaar, zoals www.timewarpwife.com waar een compleet ‘Housecleening schedule’ te vinden is. Ook op de weblog www.god-en-gezin.blogspot.com wordt heel regelmatig aandacht besteed aan huishouden en goedkope en zelf te maken schoonmaakmiddelen die goed zijn voor het milieu. Deze blogster schrijft ook veel over thema’s die in dit boek aan de orde komen en hoe zij dit praktisch toepast in haar gezin. Een aanrader om eens een kijkje te nemen.
Graag sluit ik af met een prachtige quote:

“Als Christus centraal staat, als de afwas, de was, al mijn werk mijn danklied voor Hem is, dan regent het vreugde. Als we met volle overgave alleen Christus dienen, dan worden we liefhebbende dienaars van iedereen. Dat geeft ons voldoening.”
Ann Voskamp – Duizendmaal dank

woensdag 12 november 2014

Laatste weekjes..

Deze keer zomaar een blogje over hoe ons leventje er aan toe gaat momenteel!

Zwangerschap
Vandaag ben ik precies 33 weken zwanger en ben trots op mijn prachtige ronde dikke buik! Hij groeit gestaag en ons ukkepukje laat flink van zich horen.

 

Als ik dit zie denk ik: help, hoe veel gaat dat nog groeien in de komende weken? Maar volgens de meesten heb ik een bescheiden buikje. Goed ligt het kindje nog niet, maar al weken lang eigenwijs met het hoofdje naar boven. Als dat nog maar even verandert. Ik moet er eigenlijk niet aan denken om een stuitbevalling te krijgen, om maar te zwijgen over een keizersnee.. We wachten het rustig af. Het komt wel goed. Ik voel me verder ook goed dus dat is iets om dankbaar voor te zijn.

Veranderingen
Eva begrijpt het helemaal dat mama een baby in haar buik heeft. Zeker nu het babybedje klaar staat, zij naar een nieuwe kamer verhuist en allerlei babyspullen van zolder worden gehaald en worden aangeschaft.. De kleine kleertjes worden steevast voor haar lichaampje gehouden met als conclusie: 'Past niet'! 'Dat klopt schat, voor wie zijn die kleertjes?' 'Voor de baby' is het dan. Heerlijk, ze kletst me de oren van het hoofd en wil me overal bij helpen. Dat komt vast goed straks... 

Onze huiskamer ligt vol met steigerhout momenteel, want zoals ik al zei verhuist Eva naar een nieuwe kamer. Roze met bloemetjes, heel sweet! Papa mag eerst nog even hard aan de slag voor de verhuizing zo ver is. Hij gaat een bed (en kledingkast) voor haar maken. Ik kan niet wachten tot alles klaar is en ik alle laatste voorbereidingen kan treffen. Wat dat betreft slaat de nesteldrang wel toe en heb ik nog een waslijst aan dingen die af moeten. Gelukkig heb ik daar nu steeds meer de tijd voor en is het heerlijk dat sommige dingen nu eindelijk af komen.

Afscheid
Deze weken staan voor mijn gevoel echt in het teken van afscheid nemen. Dat valt me soms best wel zwaar. Afgelopen zondag heb ik afscheid genomen van de kinderclub van Licht op Zuid. Helaas geen foto van gemaakt, maar ik had cupcakes gebakken met een chocoladelaagje en daar bovenop roze/blauwe/witte muisjes. De kinderen vonden het erg leuk!

Daarnaast hebben we ons officieel afgemeld voor de JV. Ook daar hebben we geweldig mooie tijden gehad, veel kunnen delen, God aan het werk gezien. Maar onze tijd is kostbaar en dan moet je keuzes maken. Daarnaast voel ik me als a.s. moeder van 2 kinderen niet meer zo op mijn plek tussen de grotendeels vrijgezelle jongeren.

Volgende week donderdag is mijn laatste werkdag. Dat heeft me de afgelopen dagen aardig wat strijd gekost. Ondanks dat het besluit al lang gevallen is en ik weet hoe goed en fijn het voor onze kindjes zal zijn, was daar toch dat emo-gevoel van afscheid nemen, het besef dat het definitief voorbij is.. het heeft me wel wat slapeloze uurtjes bezorgd. Op zulke momenten is het erg belangrijk om de focus op God te houden en op Zijn plan met mijn en ons leven. Ik ben in het centrum van Zijn wil en dat voelt goed. Offers breng je voor een hoge roeping en prachtig doel. Als ik daarbij stil sta, besef ik me weer opnieuw hoe gezegend we zijn! Natuurlijk zal het wennen zijn en natuurlijk zullen er ook mindere dagen zijn. Maar de rust die we krijgen door de stabiliteit thuis en de mogelijkheid die ik (we) heb om nú te investeren in de jonge levens is dat allemaal waard. Daarnaast geniet ik ontzettend van het moederschap, dus dat komt wel goed..

  
I am never gonna lose my way, step by step You lead me day by day, and I'm glad to know that You will always see me through, my foot's on solid ground, I trust in You! 
Oslo Gospel Choir

vrijdag 7 november 2014

Een hart vol zorgen hebben

Bij het voorbereiden van de laatste keer kinderwerk bij Licht op Zuid voor mijn zwangerschapsverlof ingaat, dacht ik na over het thema. Het gaat namelijk over gebed, het 'Onze Vader'. Hier leert de Heere Jezus hoe we kunnen en mogen bidden. We willen vooral de nadruk leggen op het bidden zelf, hoe fijn en goed het is om alles wat ons bezig houdt bij de Heere te brengen en op Hem te werpen. Want: Hij zorgt voor u! Psalm 37:5.

Tijdens een middagje kinderwerk leren we de kinderen uit de wijk vaak een Bijbeltekst aan, vertellen we een verhaal, maken we de toepassing en doen we een verwerking. Deze keer wilde ik graag nog een objectles toevoegen om het voor de kinderen visueel te maken. Dus neem ik een tas mee met een aantal zware dingen, het voorbeeld dat Corrie ten Boom in het volgende filmpje zo treffend gebruikt.

We zijn zo vaak geneigd onze zorgen bij God te brengen en ze vervolgens weer zelf op te pakken. Het bij Hem láten is niet eenvoudig, maar dat zal ons werkelijke vrede brengen.

vrijdag 31 oktober 2014

Vol ontferming

Als je van instrumentale muziek houdt, is dit misschien wel wat voor je. De stichting Casa Ruchama (= huis van ontferming) waar ik zitting heb in het bestuur heeft dit najaar een cd uitgegeven. Aan deze cd hebben Martin Zonnenberg (orgel), Marjolein de Wit (dwarsfluit) en Marcel Zimmer (percussie/gitaar) meegewerkt. Zelf vind ik het op zijn tijd heerlijk om dit soort muziek aan te hebben. 

Op de cd staan bekende nummers als:
- Uw genade is mij genoeg (opwekking)
- You raise me up
- Amazing Grace
- Door de wereld gaat een woord
- Hatikwa
- El Shaddai
- Stil (opwekking)
- Blijf bij mij Heer
- Via Dolorosa
- Fluitsolo-Irish
- Nooit meer nacht 

Wat doen we precies?
De stichting Casa Ruchama (= huis van ontferming) heeft ten doel diaconale hulp te bieden aan minder bedeelden in Roemenië. Dit gebeurt door het leveren van voedsel, levensmiddelen, zaaigoed tot materiaal voor zieken en gehandicapten. In Arad is een stuk grond gekocht, waarop drie woningen worden gebouwd voor de opvang van ten minste vijf weesjongeren. Met de aankoop van deze cd steun je ons werk! De cd kost € 12,50 (excl. € 3,- verzendkosten) en je kunt hem bestellen via info@casa-ruchama.nl of door een reactie te plaatsen onder dit bericht.

Klik hier om een paar fragmenten te beluisteren. Daarnaast kun je hier foto's bekijken en meer lezen over ons werk in Roemenië. Ook op Facebook zijn we actief, zie link.

Aanbevolen!

woensdag 29 oktober 2014

Kom naar huis

Ik kom uit een milieu en kerkgenootschap waar zó ontzettend geworsteld wordt met heilszekerheid. Het niet durven aannemen van de Heere, zondag aan zondag onder een prediking waarin zo weinig hoop doorklinkt.. Ik ben dankbaar dat ik er zelf niet zo zeer onder geleden heb op die manier, maar tegelijkertijd voel ik me soms zó ontzettend verdrietig als ik zie dat familie of anderszins gebukt gaat onder dat zware juk van voorwaarden, stappenplannen om misschien ooit uit te komen bij een genadige Jezus.. verscheurend. Juist als je beseft dat de Heere zo genadig en liefdevol is en het offer reeds gebracht is.

Dit lied hoorde ik vanmorgen voor het eerst en het raakte me diep. De tijd die dringt! En niet alleen dat.. maar iedere dag méér zonder Hem is een dag niet geleefd. Zonder Hem is het hopeloos, angstig, onzeker..

Allen die Hem aangenomen hebben heeft Hij macht gegeven kinderen van God te zijn (Joh 1:12)! Geloof, keer je om naar Hem. Wordt gered in Jezus' Naam... Er is nog nooit iemand tevergeefs naar Hem gegaan.

zaterdag 25 oktober 2014

Orde scheppen in de chaos

Ik wil dan dat jonge [vrouwen] …… hun huis besturen. 1 Timotheus 5:14

Ik weet nog dat mijn schoonmoeder in het kraamboek van onze dochter gekscherend bij ‘beroep’ de functie huismanager opschreef ;-). Dat klopt ook wel. Onder andere zij is voor mij echt een voorbeeld in het runnen van haar huishouden. Als moeder met 9 kinderen had zij haar handen vol, maar als ik hoor hoe gepassioneerd ze vertelt over hoe ze het allemaal draaiend hield, dan hang ik aan haar lippen. Ze was en is er erg bedreven in.
Het grappige is dat het woord ‘huismanager’ een heel Bijbels beeld is. Wij vrouwen worden geacht ons huis te besturen en het hoofd te zijn van ons huishouden. We worden elke dag geroepen tot het beheren van dat wat God ons gegeven heeft. Maarten Luther schreef: ‘De grootste zegen… is het hebben van een vrouw aan wie je alles kunt toevertrouwen’.


Hoe scheppen wij als vrouwen orde in de chaos?
- Door ons allereerst te realiseren dat het besturen van ons huis Gods ‘beste’ voor ons is. God vraagt niet of we het leuk vinden en of we er zin in hebben. Hij roept ons eenvoudig op het te doen.
-Ten tweede, besluit om het besturen van je huis serieus te nemen. God gebruikt dit als een leerschool om ons geschikt te maken voor het werk in de gemeente of onze bediening. De mate waarin we toegewijd zijn in onze liefde voor onze man en kinderen en effectief zijn in het besturen van ons huis vormt een indicatie voor de manier waarop we om zouden gaan met een bediening. Wie we thuis zijn, is wie we werkelijk zijn!
- Ten derde, leef alsof jij verantwoordelijk gehouden wordt voor de toestand van je huis en de manier waarop je je tijd gebruikt, want dat is namelijk het geval! Wat zien mensen als ze ons huis binnenwandelen? Volgen we Gods richtlijn? Is er rust, of chaos? Een paleis, of een varkensstal? Elizabeth vergeleek het met het aankomen in een hotelkamer, waar orde en netheid heerste. Ze vroeg zich af bij het invullen van een evaluatieformulier hoe God haar verzorging, maaltijden en management zou beoordelen. Goede vraag!

Twaalf tips voor tijdmanagement
1. Maak een gedetailleerde planning; overzichtelijk en erg behulpzaam (vind ik zelf ook!).
2. Houd je bezig met vandaag; elke dag is op zichzelf belangrijk.
3. Schat elke minuut op waarde.
4. Blijf in beweging.
5. Ontwikkel een routine; dat zal helpen om zo efficiënt mogelijk te werken.
6. Doe aan lichaamsbeweging en volg een dieet; het geeft energie en draagt bij aan een positieve houding en levenslust.
7. Stel jezelf de ‘heft van de tijd’ vraag; als mijn leven afhing van het uitvoeren van deze taak in de helft van de tijd die ik ervoor uitgetrokken heb, welke maatregelen zou ik dan nemen? Neem ze vervolgens.
8. Gebruik bij alles wat je doet een kookwekker; het moedigt aan om er stevig de pas in te houden.
9. Doe de vervelendste klus het eerst; dan blijft’ie niet als een donkere wolk boven je hoofd hangen, maar heb je na deze klus meer energie voor de rest van de taken.
10. Lees elke dag iets over tijdmanagement.
11. Zeg nee; houd je zoveel mogelijk aan je planning door nee te zeggen tegen jezelf en anderen. Stap alleen over op plan B als God je daartoe leidt.
12. Begin de avond van tevoren; bedenk wat je de avond van tevoren alvast kunt doen, bijvoorbeeld het maken van een planning, de tafel dekken voor het ontbijt e.d.

Niet alle tips ben ik van plan op te volgen ;-) maar er zitten goede tips tussen. We moeten voorkomen om in een kramp te leven. Wanneer het ons streven is om beter te worden in het beheren van ons huis en onze tijd, dan is dat al een eerste stap de goede kant op :-). Uiteindelijk zal de vrucht ons motiveren om door te gaan.

woensdag 22 oktober 2014

Je bent waardevol!

Zelfs de mus vindt een huis en de zwaluw een nest waarin ze haar jongen neerlegt, bij uw altaren, HEER van de hemelse machten, mijn koning en mijn God. Psalm 84:4


Mussen zijn de meest onopvallende en onbetekenende vogeltjes. Ze hebben geen bijzondere veren, geen bijzondere zang. We stoppen ze niet in een volière en kijken niet op of om als we dit soort beestjes zien. Er zitten er bij wijze van 13 van in een dozijn.

Jezus spreekt zelf meerdere malen over dit vogeltje. Bijvoorbeeld in Lukas 12:6 waar staat: "Worden niet vijf musjes voor twee penninkjes verkocht? En niet een van die is bij God vergeten.

Wat een vertroostend beeld. Het onbetekenende wordt door God blijkbaar niet afgeschreven! Het is welkom bij Hem en Zijn altaren (ps 84). Hij heeft aandacht voor juist dit vogeltje, het wordt genoemd vóór de zwaluw. Hij verkiest het onaantrekkelijke bóven het mooie en aantrekkelijke. Wat een liefde! Wat een prachtige les.

Voel jij je wel eens minderwaardig? Voel je je te dik? Niet knap? Niet intelligent? Voel je je een grijze muis? Weet juist dan: je bent zó waardevol! God, die zelfs de kleine en onbetekenende musjes verzorgt, heeft oog voor jou persoonlijk. Dat staat ook in Mattheus 10:31: "Wees dus niet bevreesd, u gaat veel musjes te boven."

Als je jezelf zo mag leren zien, dan zal het resultaat 'dankbaarheid' zijn. Dankbaarheid om wie Hij is! Ons bestaansrecht ligt in Hem. Onze zekerheid ook. Zoek die dan niet langer in bevestiging van andere mensen en ook niet in prestaties van jezelf. Waardering en succes van vandaag kan morgen omgeslagen zijn. Ons gevoelsleven is net zo min vast en zeker. Alleen het Woord van God is dat. Bouw en vertrouw op Hem!

Het beeld van de musjes kwam uit deze preek van ds. M.M. van Campen.

zaterdag 11 oktober 2014

Hart voor het gezin


Per vandaag is de website van een nieuw initiatief online: Hart voor het gezin! Op de intro van de website staat:

Hart voor het gezin wil door het geven van onderwijs en toerusting bijdragen aan godvrezende relaties en huwelijken. Door middel van het beschikbaar stellen van literatuur/filmmateriaal en het verzorgen van lezingen, conferenties, trainingen en pastorale zorg moedigen we christenen aan tot een heilige levenswandel. Voor mannen, vrouwen en jongeren in het vormen van een relatie, voor vrouwen en mannen in hun huwelijk, voor vaders en moeders in het opvoeden, voor jongeren in het opgroeien en zelfstandig worden en voor singles om toegewijd aan de Heere te leven.

Vanuit Lukas 1 vers 17 verlangen de initiatiefnemers van 'Hart voor het gezin' om het hart van de vaderen (en moeders) te bekeren tot de kinderen en de ongehoorzamen tot de bedachtzaamheid van de rechtvaardigen, om voor de Heere een toegerust volk gereed te maken. We onderscheiden zes thema’s die elk vanuit een aparte werkgroep worden vormgegeven. De leden van de werkgroep zijn biddend en met zorg gekozen, want zij zijn de vertegenwoordigers van Hart voor het gezin. Hun verschillende achtergronden en ervaring op de desbetreffende thema's, maakt dat ze weten waar ze het over hebben en tot zegen kunnen zijn van anderen. 

De thema's die 'Hart voor het gezin' behandelt zijn: single, relatievorming, huwelijk, man/vader, vrouw/moeder en opvoeding/geloofsoverdracht. De moeite waard om eens een kijkje te nemen!

maandag 29 september 2014

Zet de deur van je huis maar open

In mei dit jaar stond een oproepje op de zondagsbrief van onze gemeente over een internationale conferentie voor artsen, de ICMDA, die dit jaar in Rotterdam zou plaatsvinden. Er werden gastgezinnen gezocht voor de artsen omdat zij uit alle delen van de wereld komen en vaak de reis al een enorme kostenpost is. Op deze manier konden zij gratis overnachten en de bemoedigingsconferentie bijwonen. Het leek me wel leuk, maar toch voel je je niet echt aangesproken bij zo'n oproepje. In juli kwam er opnieuw een laatste oproep. Die week was ik aan het stofzuigen en schoot het ineens door mijn gedachten. Waarom zouden we niet gewoon proberen om gastvrij te zijn? Een ultieme kans om het te leren! Ik zeg tegen mijn man: Joh, waarom doen we het eigenlijk niet gewoon? We hebben de ruimte, twee bedden. Al snel waren we eruit. Spannend! Want je weet niet voor wie je de deur van je huis open zet, waar je gasten vandaan komen, welke taal ze spreken en hoe het zal gaan.

Daar kwamen ze dan. David uit Ghana en Alex uit de UK. Alles was helemaal in gereedheid gebracht en de heren konden al snel onder de wol na een (lange) reis. Gelukkig vormde de taal geen belemmering en konden we elkaar prima verstaan en elkaar beter leren kennen in bijna een week tijd.


Ik had nooit, nooit gedacht dat het delen van je huis zó ontzettend leuk is! Het is genieten dat je mensen kunt dienen met je gastvrijheid, een lekker ontbijtje, informeert hoe hun dag is geweest als ze 'thuis' komen en ze kunnen rusten. Daarnaast was het erg bijzonder dat je deze mensen helemaal niet kent, maar in korte tijd een band opbouwt omdat je de eenheid in Christus ervaart. We hadden de smaak te pakken. Een paar weken later kregen we nog twee meiden te logeren die een weekje in de Tarwewijk aan de slag gingen tijdens de Week van Hoop bij House of Hope. Ook dat was erg leuk.

Het is goed om gastvrij te zijn! Het is leuk om het te leren (en niet alleen zelf, maar voor onze dochter ook goed om dit van jongs af aan mee te krijgen). Een prachtige manier om dienstbaar te zijn, te delen van wat je ontvangen hebt en je hart en huis te openen voor die ander. Voor mij was het echt een hele mooie les en ik beveel het van harte aan! Niet in de laatste plaats omdat de Bijbel ertoe oproept. Bijvoorbeeld in Romeinen 12:13 waar staat: Leg u toe op de gastvrijheid. Of in Hebreeën 12:3: Vergeet de gastvrijheid niet, want hierdoor hebben sommigen zonder het te weten engelen onderdak geboden. 

Wees elkaar tot zegen!

zaterdag 27 september 2014

Een hart dat waakt

Zij houdt de gangen van haar huisgezin in het oog, en brood van de luiheid eet zij niet. Spreuken 31:27

We hebben al ontdekt dat wijze vrouwen hun huis bouwen. Deze keer gaat het erover dat we ons bouwwerk goed moeten bewaken en toezicht moeten houden. In deze tekst uit Spreuken betekent het in het oog houden 'omheinen', beschermen. Dit werkwoord omschrijft het actief bewaken, beschermen, redden en verzorgen van iets heel kostbaars. God geeft ons vrouwen de opdracht om toezicht te houden op ons huis en op de mensen die er wonen.

De moederliefde van dieren is vaak vertederend!

In de grondtekst kan het woord 'toezicht' ook worden uitgelegd als 'uitzien'. Mensen uit de Bijbel die uitzagen naar de vervulling van Gods beloften en daarin geduldig leerden wachten en verwachten. Dit mogen wij vrouwen ook praktisch doen: uitzien naar de uitwerking van Gods beloften, veranderingen en zegeningen in ons gezin.

Specifieke dingen waarop we toezicht houden kunnen zijn: veiligheid, gezondheid, hygiëne, geborgenheid, geldzaken, repareren van kleding, onderhoud van het huis, plannen en voorbereiden van maaltijden, boodschappen e.d. Wat een zegen kunnen wij vrouwen voor ons gezin zijn als we vroegtijdig in de gaten te hebben wat ons gezin nodig heeft.

Wat is nodig om ons hart hier steeds meer bewust van te maken?
- Door te beseffen dat deze rol als hulp en toezichthouder Gods plan is voor ons vrouwen. Daarnaast roept God ons ertoe op 'degelijk' te zijn, moreel sterk met een sterk karakter. Spreuken 31 onthult een sterke vrouw die weigert het brood van de traagheid te eten.
- Door gewoon te beginnen met dit toezicht houden bewust toe te passen. 'Bij alle zwoegen is er overschot' staat in Spreuken 14:23. Dit hielp Elizabeth om minder lui te zijn. Het is goed om de hele dag in beweging te blijven (naast uiteraard af en toe een pauze; bovendien moeten we niet vergeten dat ons jagen naar het kennen van God de allereerste prioriteit moet hebben).
- Door een einde te maken aan nutteloosheid. Tijdrovers kunnen zijn: uitstel, inadequate planning, verzuimen te delegeren, slecht gebruik van de telefoon of computer, lezen van reclame, onduidelijke prioriteiten e.d. Welke tijdrover gaat u/ga jij aanpakken om beter te worden in het toezicht houden op de huishouding?


Ziet u/zie jij de waarde van elke maaltijd die je klaarmaakt, elke keer dat je stofzuigt, elk meubelstuk dat je afstoft, de vloer die je dweilt, de was die je draait, strijkt en opvouwt? Dat dit alles tot eer van Hem is, als het voor Hem is gedaan (1 Kor 10:31)?

Persoonlijk vind ik het bijzonder dat God deze richtlijnen geeft voor de ogenschijnlijk kleine details in ons leven. Daardoor besef ik steeds meer hoe belangrijk deze 'kleine dingen' eigenlijk zijn voor het welzijn van mijn man en dochter. Dat besef geeft mij een onweerstaanbare drive om het op Gods manier te doen, Hem te gehoorzamen en Zijn zegen daarover te verwachten. Wat een vreugde kan dat geven. Ik hoop dat dat voor u/jou net zo geldt!

zaterdag 16 augustus 2014

Het creëren van een thuis.. (2)

“Wijze vrouwen bouwen hun huis op, maar een die zeer dwaas is, breekt het met haar handen af.” Spreuken 14:1

We zijn aangekomen bij het thema ‘haar huis’. Juist ook dit onderdeel in het boek heeft mij persoonlijk visie gegeven (iets wat ook nodig was) op mijn huis opzich, huishouden en het creëren van een vredevolle, veilige en fijne plek in deze dolgedraaide wereld.


Ons huis kan een stukje hemel op aarde worden voor ons geliefde gezin en alle andere mensen die er binnenkomen. Elizabeth somt een aantal bouwstenen op die hieraan bijdragen.
  • Het creëren van de atmosfeer; dit kan worden vergeleken met een thermostaat. Het is erg belangrijk om de temperatuur van ons hart elke dag af te stemmen op Gods hart om zo de lastigere situaties goed aan te kunnen. Een zacht woord van vrede te spreken als de gemoederen oplopen en een goed woord te spreken dat het hart verblijdt als de sfeer verkilt. Als vrouw hebben wij hierin een erg belangrijke rol!
  • Het bouwen van een schuilplaats; wat is het fijn als je man en kinderen ervaren dat thuis een plek is waar het veilig is, waar liefde en warmte is, waar ze tot rust kunnen komen en waar geen druk wordt uitgeoefend. Een counselor concludeerde eens dat ‘een veilig gezinsleven het frustratieniveau en het gevoel van ongemak in het leven van een kind vermindert. Het voorziet hem van het vermogen om op effectievere wijze om te gaan met spanningen’.
  • Vermijd het negatieve; wij vrouwen zijn ook in staat om ons huis af te breken. Een van de voorbeelden is het afbreken door (vernietigende) woorden tegen onze man of kinderen óf over hen tegen anderen. Daarnaast kan passief zijn ook bijdragen aan afbreuk, door bijvoorbeeld veel tijd te besteden aan dingen die niet (zo) belangrijk zijn (vriendinnen, Facebooken, shoppen, telefoongesprekken e.d.) en/of door het verwaarlozen van taken in het huis.
Het is belangrijk om te beseffen dat wijsheid bouwt, zoals Spreuken 14 omschrijft. Het is een (prachtige) opdracht van God ter ere van Hem, een levenslange taak voor ons vrouwen. Bouwen wil zeggen dat we te allen tijde houdingen en daden vermijden die niet opbouwend zijn en daarentegen ons uitstrekken naar alles wat ons gezin wel opbouwt.

Daarnaast is het belangrijk dat je het besluit neemt om je huis te willen bouwen tot een thuis. Jezelf toe te wijden om je werk in huis met vreugde (Spr. 31:13) en van harte (Kol. 3:23) te doen. God – Die ons gemaakt heeft en ons het beste kent – wil dat wij van ons huis een thuis maken en Hij zal ons ook helpen dat te doen.

maandag 21 juli 2014

Het creëren van een thuis..

Websites als Pinterest.com en Welke.nl zijn erg leuk voor het opdoen van inspiratie voor het gezellig maken van je huis. Ik snuffel er regelmatig op en het heeft me al dikwijls geholpen met ideetjes. De leukste en mooiste inrichtingen vind je daar. Toch heeft dit ook een nadeel, heb ik gemerkt. Het kan je soms het gevoel geven dat je niet kunt voldoen aan de normen die je daar terugvindt en dat je huis nooit zo opgeruimd, schoon en mooi is als op de plaatjes.



Vanmorgen las ik daarover een treffende blog op Time-Warp-Wife. Wat Pinterest en Welke niet vertellen is op welke manier je werkelijk een thuis creëert. Dat doe je niet alleen maar door sfeervolle inrichting, maar juist én vooral door jouw aanwezigheid en jouw blijde gezindheid. Jij als vrouw bepaalt de atmosfeer in huis! Het kader mag best mooi en gezellig zijn, maar het gaat om de inhoud van het frame.

Natuurlijk geniet ik er nog steeds van en is het daarnaast een goed streven je te bekwamen in het goed bijhouden van je huishouden, maar het is goed om dit te blijven beseffen. Het hoeft niet perfect te zijn. Er mag geleefd worden. En de aandacht en liefde voor je man en kinderen is belangrijker dan een superschoon en prachtig huis.

Volg deze link om het artikel te lezen.

maandag 7 juli 2014

Be still and know

"Geef het op en weet dat Ik God ben." Psalm 46:11

Ik vind dit zo'n bemoedigende Bijbeltekst. Het geeft mij de zekere gerustheid dat ik niet hoef te vechten, te strijden. Het geeft mij de zekerheid dat Hij in control is, dat Hij de touwtjes in handen heeft, dat Hij veel groter is! Zijn Vaderlijke wijsheid gaat veel verder en véél hoger dan mijn menselijke redenaties.

Wat voelt dat veilig! Ik hoef het niet te snappen. Ik mag eenvoudig vertrouwen.

Schuil vandaag bij Hem, als je opziet tegen datgene wat voor je ligt. Als je troost of nieuwe kracht nodig hebt. Hij is de Heerser over alles wat leeft en is. Hij heeft heel het aards gebeuren vast in handen. Hij is met je.

vrijdag 4 juli 2014

Authentieke vrouw

Betrouwbaar, echt, geloofwaardig, niet vervalst, origineel.. zomaar wat betekenissen van het woord authentiek. Woorden waarvan ik zou willen dat ze mij kenmerken. Ik wil een pure vrouw zijn, een die haar geloofsovertuiging en haar standpunten niet verloochent of verdoezelt op de momenten dat daarom gevraagd wordt. Iemand die geen compromissen sluit. Iemand die durft te staan waarvoor zij staat.

Ik heb gemerkt dat dat soms moeilijk is. Je komt in diverse kringen waar je graag die dingen laat zien waarin je aansluit bij mensen. Dat is opzich niet verkeerd, maar mijn ervaring is dat het verkleuren als een kameleon en dus niet zo opvallen tussen de rest, wel erg prettig kan aanvoelen en je daardoor je soms wat radicale opvattingen soms ook maar even achterwege laat. Daar tegenover let je op plekken met een geestelijk klimaat juist meer op je gedrag of kleding. Natuurlijk om niet tot aanstoot te zijn, maar tegelijkertijd natuurlijk vreemd dat het dan veel belangrijker lijkt.. Ik moet daar voor mezelf echt scherp op blijven.

Natuurlijk hoef je het er niet gelijk overal dik op te leggen wat je vindt of denkt en voel je je soms op andere plekken vrijer om dingen te zeggen zoals je ze beleeft, maar het gaat mij erom dat ik dat soms niet doe op de momenten dat ik wél kleur kan of móét bekennen en ik dit wel doe op de plekken waar anderen dat ook al doen. En daar begin ik hoe langer hoe meer genoeg van te krijgen. Ik wil mij niet laten leiden door ánderen, maar door God! Ik wil Zijn Woord uitleven. Ontdekken wat Zijn wil is en me die eigen maken. Zijn principes zijn veel belangrijker dan de (vermeende) meningen of verwachtingen van mensen. Ik wil gewoon altijd en overal hetzelfde zijn! Thuis niet anders zijn dan ergens anders. Puur en gewoon, zoals ik ben.

Voor mij zijn de vrouwen van de Amish hierin een voorbeeld. Onverschrokken leven zij op de manier zoals de Bijbel dat hen leert. Zonder allerlei compromissen te willen sluiten op het gebied van hun rol als vrouw en moeder, kleding enz. leven zij zo eenvoudig mogelijk en zo dicht mogelijk bij het Woord. Ze eren en dienen hun man en maken het schoonmaken van hun huis en het verzorgen van hun kinderen tot een prioriteit. Ze schamen zich hier niet voor en je ziet wat een vrede hen dat oplevert en hoe ze daarvan stralen. Ik kijk graag naar documentaires van de Amish. Hun manier van leven inspireert mij ontzettend! Niet dat ik het met álles eens ben, maar het gaat over de grote lijn.

Ik deel graag twee video's. De eerste is een documentaire over een typisch gezinsleven van de Amish (wat een schat, die vrouw!).


De tweede gaat over een groepje jongeren die in hun 'Rumspringa' een kijkje nemen in de 'gewone wereld'. Deze serie heeft 4 delen. Het heeft mij wel weer doen beseffen in wat voor een bizarre wereld we eigenlijk leven. Ik vind het mooi om het verschil te zien tussen die twee werelden en ook hoe zij (met name de meiden) daarin staan en durven te zijn wie ze zijn.

 
Wat mij betreft komt dit ook door de opvoeding die zij gekregen hebben. Ook daarin vind ik de Amish echt een prachtig voorbeeld. Laat je erdoor verrijken!

woensdag 2 juli 2014

In blijde verwachting

Hoe groot zijn Uw werken, HEERE, U hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van Uw rijkdommen. Psalm 104:24

Wij hebben mooi nieuws! Ik ben 14 weken zwanger van ons tweede kindje. We zijn erg dankbaar voor dit grote wonder. Ik voel me redelijk goed en geniet er erg van. Eva snapt het al een klein beetje. Ze vult de zin: Mama krijgt een.... 'bebay!' nu al zo aan. Of ze het écht snapt is natuurlijk niet zo moeilijk te raden. Maar we proberen haar er langzamerhand, voor zover mogelijk, op voor te bereiden. 

Ik liep al een tijdje met de vraag wanneer ik zou gaan stoppen met werken. Ik merkte de afgelopen tijd dat God mij langzaam aan het voorbereiden was op die stap en dat Hij het ook echt van me vroeg op die geduldige en liefdevolle manier zoals alleen God dat doet. Toch bleef ik aarzelen. Mede vanwege het financiële plaatje. Nu onze tweede op komst is en we eerder hadden afgesproken dat ik zou stoppen bij de tweede, valt alles op zijn plek. Wonderlijk hoe God daarin leidt! Mijn man heeft een manier gevonden waarop hij het financieel waarschijnlijk alleen kan dragen. God zorgt voor ons.

Het idee dat ik elke dag thuis kan zijn bij mijn kinderen, vind ik erg mooi. Me helemaal op hen richten, hen het leven met de Heere voorleven en mij ontwikkelen als een goede moeder en huisvrouw die er altijd is. Daarnaast is het ook de opdracht voor ons moeders (en natuurlijk ook voor de vaders!) om onze kinderen het woord van God in te prenten, het staat zo mooi in Deuterenomium 6:
Daarom zult u de HEERE, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht. Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat. U moet ze als een teken op uw hand binden en ze moeten als een voorhoofdsband tussen uw ogen zijn. U moet ze op de deurposten van uw huis en op uw poorten schrijven.

Sinds dit besluit gevallen is heb ik er zoveel rust over en ontvang ik van allerlei kanten en op verschillende manieren (naast hier en daar een kritische reactie) die bevestiging dat het goed is dat ik stop. Daarnaast hoor ik positieve verhalen van moeders die helemaal thuis zijn en die daar geen spijt van hebben gehad. Dat soort verhalen stemmen me dankbaar en ik vertrouw erop dat ik het ook zo zal gaan ervaren. Deel gerust je ervaringen als je het ook zo fijn vindt om thuismama te zijn!

maandag 30 juni 2014

Broedergesprek over de doop

Stichting Heartcry en het platform Geloofstoerusting hebben de handen ineen geslagen en samen een broedergesprek georganiseerd tussen ds. M. Ezinga en ds. G.A. van den Brink over de doop. Wij hebben het teruggekeken en vonden het heel waardevol zo eens van beide kanten te horen waarom men wel of niet voor de kinder- of geloofsdoop kiest. Daarnaast was het mooi om te zien dat zij elkaar, ondanks hun verschillen, liefhebben en elkaar vinden in datgene wat het allerbelangrijkste is.

Aanrader!



zondag 15 juni 2014

Een hart dat overstroomt van moederliefde

Opdat zij de jongere vrouwen opwekken […] hun kinderen lief te hebben. Titus 2:4

Het is Gods wil voor ons dat wij moeders warm, hartelijk en liefdevol zijn voor onze kinderen. Ook in deze tekst wordt het woord philio gebruikt (net als voor onze man), wat vriendschappelijke liefde inhoudt. Een liefde die geniet van onze kinderen, een liefde die hen graag mag.

Elizabeth geeft enkele ideeën om deze vorm van liefde in de praktijk te brengen.

1. Een hart dat bidt
Het grootste geschenk van liefde dat wij onze kinderen kunnen geven, is het geschenk van het gebed. Het zal tot grote zegen zijn voor hen en ze zullen een steeds grotere plek in je hart krijgen.

2. Een hart dat voorziet
Als moeder voorzie je in wat je kostbare gezin dagelijks nodig heeft – voedzame maaltijden, schone kleren en een veilig huis. Al is het huishouden misschien niet je liefste bezigheid, juist daarin komt je moederliefde tot uiting. Jezelf aan de kant zetten door te voorzien in hun fysieke behoeften.

3. Een hart dat blij is
De sfeer thuis creëer je door je houding. Spreuken 31:25b zegt: Zij lacht de komende dag toe. Zorg ervoor dat je, telkens wanneer je je kinderen ziet, je begint te ‘stralen’ van enthousiasme door middel van je gezichtsuitdrukking en intonatie. Ze zullen zich zeker en geliefd voelen!

4. Een hart dat geeft
Geef, omdat het je taak is. Er is iemand die de gezinsherinneringen creeert, het gezin vormt tot een prachtig kunstwerk, die het huis maakt tot een thuis, die bidt, die verrassingen voorbereid, die het gezin beschouwd als de moeite waard om voor te vechten.
Geef ook overvloedig. Wat je als moeder zaait, zul je oogsten. Zaai je geduld, vertrouwen op God, vriendelijkheid enz. – dan kun je dat terugverwachten.
Geef zonder iets terug te verwachten. We moeten geen zelfzuchtige motieven hebben bij het geven. We dienen, omdat God ons dat vraagt. Niet om complimentjes, dankbaarheid, erkenning of goed gedrag. 

5. Een hart vol plezier
Wonen in jouw huis zou voor iedereen een feestje moeten zijn. Maak samen plezier en ontwikkel een gevoel voor humor. We kunnen bijvoorbeeld leren van het moment dat Jezus tegen Petrus sprak in Joh 21:15-17. Hij koos ervoor dit ná de maaltijd te doen. De maaltijd liet Hij een tijd zijn van fysieke versterking en plezierig samenzijn. Hoe doen wij dit in onze gezinnen?

6. Een hart dat feestviert
We moeten moeders zijn, we moeten onze plicht vervullen. Dat is de eerste mijl van onze taakomschrijving. Waarom zouden we geen extra mijl lopen, zoals staat in Matt 5:41, en alles wat we doen tot iets bijzonders maken?

7. Een hart dat een voorkeursbehandeling geeft
Titus 2:4 leert ons dat onze man en kinderen belangrijker zijn dan alle menselijke relaties. “Geef niets aan anderen wat je niet eerst thuis hebt gegeven.” Het is zo gemakkelijk om het beste wat we hebben aan relatief onbekende mensen te geven en onze gezinnen de restjes toe te werpen. Geef je kostbare gezin in alles de eerste prioriteit.

8. Een hart dat op de juiste dingen is gericht

We kunnen niet op onze kinderen gericht zijn en tegelijkertijd op anderen. Zorg ervoor dat je beschikbaar bent als je kinderen thuis komen en dat ze het voorwerp van je aandacht zijn.

9. Een hart dat aanwezig is
Geen geldbedrag kan ooit op tegen de waarde van onze aanwezigheid thuis. Niets is te vergelijken met het samen zijn met je gezin, je kinderen te helpen naar bed te gaan, met ze te lezen, bidden en een nachtzoen te geven. Thuis zijn is zo kostbaar voor je kinderen.

10. Een hart dat stil is
Het is niet goed om negatief te spreken over onze kinderen. Spreuken 31:26 zegt: Zij doet haar mond open met wijsheid, onderricht uit genegenheid ligt op haar tong. En ‘de liefde bedekt alle overtredingen’ (Spr. 10:12). Een liefhebbende moeder met een stil hart brengt nooit enige schadelijke of kritische informatie over haar kinderen naar buiten, maar houdt vol respect haar mond over de moeilijkheden die ze tegenkomt. Gods oplossing voor alle uitdagingen die we tegenkomen in het opvoeden van onze kinderen zijn de ‘oude vrouwen’ uit Titus 2:3. Zoek een oudere dame (uit de gemeente) en praat met haar – en God – over je moederschap en stel je vragen over hoe je die ontzagwekkende verantwoordelijkheid en dat gezegende voorrecht kunt vervullen met een hart vol liefde voor je kinderen.

Lieve moeder, wat een zegen om voor onze kinderen te kunnen bidden, een uitdaging onze kinderen op te voeden in de vreze des Heeren, een vreugde om thuis die liefdevolle, blije en plezierige sfeer te creëren. Stroomt jouw moederhart al over van liefde? Gods taakomschrijving is niet altijd makkelijk, maar weet dat alle dingen mogelijk zijn door Christus Die ons kracht geeft (Fil 4:13)!

maandag 19 mei 2014

Lieve mama,

Heb je de verwoesting gezien in de wereld om je heen? De gezinnen die kapot gaan, de huwelijken die eindigen in een hoop ellende? Heb je de blik gezien in de ogen van een jongere, zomaar op straat? Heb je gezien hoe kapot het allemaal is? Heb je gezien hoe verloren deze jongeren zijn, hoe doelloos hun leven is en hoeveel pijn er aan hun hart knaagt? 

Ik heb het gezien en het bezwaart mijn hart. Hoe kan het dat wij als christenen geen verschil maken?

Is de wereld in de kerk gekomen of is de kerk nog steeds een licht in deze wereld? Lieve mama’s - want aan jullie schrijf ik! Ik denk dat het tijd is om op te staan. Om te vechten als leeuwen voor je gezin, je man, je kinderen. Om in deze duisternis je licht te laten schijnen. Ik houd mijn mond niet meer, want de wereld gaat kapot. Ik geloof dat er door Gods genade nog steeds antwoorden zijn en dat wij als moeders voor een groot deel de sleutels in handen hebben. Geef God de ruimte om tot je te spreken als Hij iets te zeggen heeft door dit artikel. Geloof je niet dat God dit voor jou bedoeld heeft, dan hoef je je daarover echt niet te verontschuldigen en zeker niet aan mij. Wees gewoon eerlijk naar jezelf, naar God en naar je situatie.

Vaak ging het zo: ze was al hele dagen van haar moeder gescheiden, toen ze nog maar drie maanden was. Er waren vaste leidsters, maar niet iedere dag dezelfde. Hoewel de leiding goede afspraken onderling maakte, pakten de verschillende leidsters haar toch anders aan. Dat maakte haar al op jonge leeftijd onzeker. Een stille angst in het fundament van haar leven. Er werd goed voor haar gezorgd, boekjes gelezen en leuke spelletjes gedaan, maar niet door mama. Aan het eind van de dag was daar mama. Gejaagd, want ze moest nog eerst zus ophalen bij de naschoolse opvang, boodschappen doen, op tijd eten koken, was vouwen en vriendinnen bellen. Thuis mocht ze meteen achter de tv naar leuke programma’s kijken. Mama was bezig. Ze bakte een taart voor haar verjaardag, terwijl zij achter haar playstation mocht. Ze kocht mooie spullen en prachtige kleren voor haar. Ze deed haar uiterste best. Ze was gestrest want ze had veel taken. Dit had zijn weerslag op papa die zijn vrouw niet al te vaak op haar gezelligst zag. De kleine meid kreeg een huissleutel, zodat ze zelf alvast drinken en een koek kon pakken als ze in een leeg huis thuis kwam. Ze had inmiddels een grote verzameling spullen waar ze zich eindeloos mee kon vermaken. Dat deed ze natuurlijk ook. Ze ging er in op. Toen papa er vandoor ging met een ander, hielpen de spelletjes om er niet aan te hoeven denken. Zij had ook nooit een hart gevonden, een luisterend oor, de liefde die een mama geeft door er te zijn. Volgens leraren moest ze nu aan haar toekomst denken, maar op momenten dat ze zou kunnen nadenken had zij haar MP3, MP7 en alle verdere snufjes die op de markt te vinden zijn. Uiteindelijk maakte het haar moedeloos. Wat zou de toekomst? Leven bij de dag. Overleven.

Lieve mama’s, de wereld gaat kapot! Als we de maatschappij moeten bouwen op mannen en vrouwen die zó zijn opgevoed, ben ik écht bang voor de toekomst. In dit verhaal is een tiener gekweekt zonder ruggegraad, zonder hechting, zonder zelfkennis, zonder de capaciteit om haar gevoelens te delen en uit te drukken naar een medemens, zonder vertrouwen, zonder geloof in liefde, misschien ook zonder hoop voor de toekomst? Hoe is zij later als volwassene? Is dit wat jij wilt voor jouw kinderen? Is dit wat jij wilt voor jouw gezin? Ik zou willen zeggen: red de samenleving, red je huwelijk, red je kind! Wat jij nu om je heen ziet zijn verloren mensen. Als jouw kind net zo opgroeit is zij net zo verloren. Of voed jij haar op tot iemand waar anderen zich aan op kunnen trekken? Tot iemand die een licht zal zijn in deze wereld, tot iemand die hoop brengt, een hart, liefde? God wil dat je kinderen zó worden. God wil je genadig zijn. God wil je helpen in alles wat je nodig hebt om je kinderen zo te vormen.

Er zijn veel stappen, waarvan ik geloof dat die genomen moeten worden om je kinderen tot stabiele mensen in deze samenleving op te voeden. Ik geloof dat het zelfs de hoogst mogelijke inspanning zal kosten, maar als jij je vastbijt in dat doel, samen met God, moet het mogelijk zijn. Eén van de eerste stappen waarvan ik geloof dat veel christenen die zouden moeten nemen is, dat mama of eventueel papa, altijd thuis moet zijn voor de kleine kinderen. Ik denk daarbij voornamelijk aan de allerkleinsten, baby’s en kleine kinderen. Vaak denken we in deze maatschappij dat het nodig is om te werken, zodat de kinderen het goed hebben. Maar het is noodzakelijker om bij je kind te ZIJN. Eigenlijk hoef je niets bijzonders te doen. Thuis zijn geeft je kind stabiliteit en geluk. In Vlissingen woont de meest bezige vrouw die ik ooit heb gezien. Een erg leuke vrouw ook. Zij had een vaste verzorgster voor haar kinderen toen ze jong waren. Haar kinderen zijn bijzonder goed geslaagd in deze maatschappij. Toen ik haar vertelde dat ons eerste kind geboren was en ik thuis was en geen baan had, schaamde ik me werkelijk. Ik dacht dat ze mij wel lui moest vinden. Maar ze zei me dat het erg goed was wat ik deed. Zij had altijd gewerkt voor haar kinderen, om voor haar kinderen de toekomst zeker te stellen. Daar lijkt ze goed in geslaagd te zijn, maar haar kinderen zeggen haar: “Mama, jij was er nóóit, jij las ons nooit verhaaltjes voor. We wilden dat jij minder gewerkt had en ons had voorgelezen.” Niet dat de verzorgster nooit had voorgelezen, maar het ging er om dat máma het had moeten doen. Ze heeft me dit meerdere keren verteld en telkens zei ze “O, ik vind dat zo erg!”

Ik zou mijn kinderen voor geen goud meer willen wegbrengen, omdat ik zie dat ze me nodig hebben. En ik wil me geven. Ik zou niet willen dat een ander al dit mooie werk voor mij zou doen. Bovendien is er niemand op de wereld waarvan ik geloof dat die een grotere inspanning en liefde voor een kind zouden kunnen geven dan de eigen ouders. Denk je dat kinderen bij de opvang dezelfde liefde krijgen als bij de eigen moeder? Ik geloof daar echt niet in. En dat éne unieke, dat heeft jouw kind nodig. Hij of zij heeft jou nodig!


Je vraagt misschien hoe dat moet. Je ziet geen mogelijkheden, want je hebt je financiën nodig. Dan wil ik je wat anders vragen. Is er werkelijk niets wat je zou kunnen veranderen? Kun je geen herberekeningen maken in je financiën? Ik wil je brengen bij de woorden van Jezus: “Maak je geen zorgen voor de dag van morgen, iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Wat maak je je druk over eten of kleding. Is het leven je niet meer waard dan eten of kleding? Let op de vogels, let op de lelies. Die werken nooit en toch voedt God ze. Ja, zelfs de lelies hebben meer heerlijkheid dan dat Salomo ooit gehad heeft. Zou God jou dan ook niet voeden en kleden, kleingelovige?” Weet je dat God alles in handen heeft? Weet je dat hij alles kan creëren? Weet je dat hij ook financiële ruimte kan creëren? Weet je dat je verbaasd zult staan, dat als je stopt met werken, je tóch voldoende hebt aan één salaris? Misschien krijg je wel zakken met kleren voor je kinderen. Ik heb werkelijk pas een zak gekregen van iemand die ik helemaal niet ken. Precies de maat die we nodig hadden en precies die kleren die ik zelf ook uit zou zoeken. Meteen de kast vol. Misschien krijg je wel een envelop met geld door de bus, zoals in het gezin van mijn tante regelmatig is gebeurd. Ze weten nog steeds niet van wie het kwam. God doet ook echt vaak ongemerkt wonderen. Misschien kun je wel meer doen met die ene euro dan eerst. Misschien geeft God je nieuwe creativiteit om dingen anders te doen, zodat er financieel ruimte komt op een manier, waar je eerder nooit aan hebt gedacht. En God weet echt wel wat je nodig hebt.
Soms zal Hij misschien ook dingen afbreken in je leven die niet goed zijn, of waarin je bent  doorgeslagen, maar in normale behoeften heb ik gezien dat God heel genadig is. Ik wil je vragen om een herberekening te maken van de kosten. Een herberekening financieel en een herberekening van je leven. En wat mag het je kosten? Wat mag het welzijn van je gezin en je kinderen je kosten? Wat zie je in je gezin? Is je man gelukkig? Zijn je kinderen gelukkig? Groeien ze op tot zekere mensen?  Misschien wordt het tijd om rust te creëren in je gezin, zodat je man niet zo veel hoeft te doen als hij heeft gewerkt en thuis graag een beetje rust wil hebben. Zodat je zelf niet zo hoeft te stressen. Zodat je kinderen weten dat je er altijd bent en jíj het bent die dagelijks zorgt voor drinken en koek en wat er verder nodig is. Zodat jij die moeder bent die boekjes leest en rondjes fietst met je kinderen. Zodat je misschien tijd hebt om wat meer te bidden en je kinderen het Woord van God in te prenten. Zodat mensen bij je  binnen kunnen vallen, zomaar midden op de dag voor een kopje koffie. En weet je: Je zult je niet vervelen. Je zult nog steeds tijd moeten zoeken om bepaalde dingen te doen, maar je schept als je thuis bent een vaste basis. En als het in de basis mis gaat, gaat het heel vaak in alles mis.

Zorg voor je man en je kinderen door er te zijn en maak een verschil in deze wereld. Sta niet toe dat jouw gezin kapot gaat en vecht er voor. Bid tot God wat Zijn plan is voor jou. Laat Hem spreken en besluit Hem te gehoorzamen. Maak je niet bezorgd! Weet dat jouw roeping de allermooiste is en dat dát je werkelijk de voldoening zal geven.

Geschreven door Hilde.
Bron: onbekend

vrijdag 16 mei 2014

De God van moeder April

"Afgelopen weken werd Amerika zwaar getroffen door tornado’s. Op 27 april, toen het weerbericht waarschuwde voor noodweer en zware tornado’s gingen we naar ons nieuwe huis. Daar zouden we veilig zijn. Er was daar een kelder.
Door het raam zag ik de tornado komen. Ik zag de slurf gaan, niet ver bij ons vandaan, in de buurt van de straat waar een goede vriendin van mij woonde, April. Onze zoons hadden pas nog met elkaar in de tuin gespeeld.
Toen de tornado voorbij was, probeerde ik haar te bellen, maar ze nam niet op. We baden voor hen, terwijl de minuten voorbij gingen. Na tien minuten stopte de regen en werd het weer rustig.
‘Bel Daniël,’ zei ik tegen mijn man Jeremiah. Hij had even contact en holde toen naar zijn auto. Ik holde hem achterna en we reden erheen. Onderweg bad hij de hele tijd. Hij vroeg niet om bescherming, maar om vrede. Ik vond dat vreemd.

De tornado had het huis van Daniël en April volledig verwoest
Daniël en April hadden de tornado overleefd, maar hun beide zoons niet. Vreselijk. Mijn zus was er ook, samen met Stephanie, ook vriendinnen van April. Ik kon alleen maar bidden, heel de tijd. ‘O God, laat het niet waar zijn.’ Maar het was wel waar.
Vorig jaar herfst woonden Daniël en April nog in Sherwoord. Maar ze moesten hun huis uit, want de eigenaar wilde het verkopen. April vroeg zich af waar ze heen moesten, maar ze maakte zich geen zorgen: ‘God zal voorzien.’
Een week later vertelde ze over het huis dat ze hadden gevonden in Vilonia. Ze vond het een perfect huis. En nu? Ik was boos. God had hen in dit huis laten wonen. En het drama was niet veroorzaakt door geweld, of een menselijke fout, maar door een gigantische tornado. Ik begreep niets meer van God.

April was altijd zo’n gelovige vrouw, vond ik. Dan had ik zelf maar een zwak geloof. Ze bemoedigde me altijd, hoe groot, goed en machtig God is. Ik worstelde met de vraag waarom God haar beide zonen tot Zich had genomen.

De afgelopen avond waren we in het ziekenhuis. Daar lag April vanwege haar verwondingen. Terwijl we haar handen vasthielden en haar gezicht kusten, huilde ze. Ze zei dat ze blij was dat Jeremiah de jongens had gevonden en nog voor hen had gebeden. We huilden allemaal.
Taylor, een wijze jonge vriend, had ons een boodschap gestuurd, ter bemoediging. Die deelden we nu met April, Jesaja 55:8-11.

8 Want Mijn gedachten zijn niet uw gedachten,
en uw wegen zijn niet Mijn wegen,
spreekt de HERE.
9 Want zoals de hemel hoger is dan de aarde,
zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen
en Mijn gedachten dan uw gedachten.
10 Want zoals regen of sneeuw
neerdaalt van de hemel
en daarheen niet terugkeert,
maar de aarde doorvochtigt
en maakt dat zij voortbrengt en doet opkomen,
zaad geeft aan de zaaier en brood aan de eter,
11 zo zal Mijn woord zijn dat uit Mijn mond uitgaat:
het zal niet vruchteloos tot Mij terugkeren,
maar het zal doen wat Mij behaagt,
en het zal voorspoedig zijn in hetgeen waartoe Ik het zend.

Jeremiah deelde dat het hem rust en vrede geeft om te weten dat iedereen hier een doel heeft. Het gaat om Gods doel met ons leven en niet om de vervulling van onze eigen plannen. En wanneer Gods doel met ons leven in bereikt, mogen we naar Huis gaan, naar de Heere. Taylor had geschreven dat het heel bijzonder was dat de beide jongens, Tylor en Cameron, Gods doel met hun leven al in zo’n korte tijd hadden bereikt. Sommigen doen daar 100 jaar over. Ik vertelde April hoe boos ik was geweest en had gestreden met deze waarheid, die God had toegestaan, had geleid.

En April lag daar in haar ziekenhuisbed, met haar gebroken benen en gehavende gezicht. Ze pakte mijn handen vast en zei tegen me dat ik niet boos moest zijn omdat God goed is. Ze wist dat haar zoons het doel in dit leven hadden bereikt en dat ze nu bij de Vader in de hemel waren.
Het was heel bijzonder dat Tyler, één van de jongens, altijd al over de hemel sprak. Hij zei wel eens dat hij niet kon wachten om erheen te gaan. Moeder April dacht dat hij dat zei omdat ze hem vaak hoorde zingen hoe mooi het daar zou zijn… op een dag als hij daar zou komen.
Op die zondagavond, vlak voordat de tornado losbarstte, zei hij dat hij gereed was om naar de hemel te gaan. ‘Zul je me dan missen?’ vroeg hij aan zijn moeder. ‘Natuurlijk,’ reageerde ze, ‘maar laten we daar niet over praten nu.’ ‘Hoe lang zul je me missen,’ ging hij verder. Zij lachte en zei: ‘Totdat ik je weer zal zien.’

‘Ik heb vrede in mijn hart,’ vertelde April door haar tranen heen, ‘bovennatuurlijke vrede. Ik begrijp niet wat Gods bedoeling kan zijn dat mijn man en ik onze zonen niet meer hier hebben, maar ik weet dat Hij goed is. Zijn plan is goed.’ Wij hielden van deze jongens, maar God houdt nog veel meer van ze.

Voor iedereen die zich zorgen maakt over April en Daniël, dat ze dit niet zullen kunnen dragen, dat hoeft niet. Ik zie hun hoop, een hoop die veranderd is in de eeuwigheid. Zulke hoop redt mensen.
En voor degenen die zich verwonderd afvragen hoe een moeder zo’n God kan dienen Die dit toestaat, besef dat Daniël en April Jezus kennen. Nog maar een paar weken geleden leidden zij een vriend tot Christus. Hun verhaal heeft het einde nog niet bereikt.
April en Daniel hebben deze ramp overleefd. Ze zullen Tyler en Cameron eren door hun verhaal te vertellen. Velen zullen hierdoor over de Here Jezus horen en tot geloof in Hem komen. Dit verhaal raakt je, dit is echt.

Toen ik afscheid nam van April en weer naar huis ging, huilde ik en dacht: ‘Ze is zo sterk, zo gelovig, zo onzelfzuchtig, zo mooi. Het raakte me. April vertoont te midden van deze tragedie het beeld van onze krachtige, getrouwe en wonderbare Redder. Voortdurend wordt ze gesterkt, ze weet het: God is goed, altijd.  Ze vroeg mij aan iedereen te vertellen dat God haar genade en kracht geeft om deze weg te gaan."

Jessica Sowards

Bron: nieuwsbrief van Dirk van Genderen. Hij schrijft o.a. over allerlei ontwikkelingen in Israël, eindtijd maar ook vaak bemoedigende berichten als deze. Aanrader! Inschrijven kan via www.dirkvangenderen.nl.

maandag 12 mei 2014

Werkende moeders

Is het bijbels verantwoord voor een moeder om een voltijdsbaan buitenshuis te hebben? Deze vraag beantwoord John Piper in de volgende video.

Het is volgens hem mogelijk, maar hij ontmoedigt het wel. Moeder zijn en huishouden verzorgen zijn heerlijke banen. Hij roept op tot voltijds huisgodsdienst en het maken van je gezin tot je bediening. Ik ben het van harte met zijn visie eens!


zondag 11 mei 2014

Een hart dat trouw bidt

Wat, mijn zoon, en wat, zoon van mijn schoot, ja, wat zal ik je aanraden (of zeggen), zoon van mijn geloften? Spreuken 31:2
Deze tekst onthult de diepe zorg die een moeder heeft voor het welzijn van haar kind. Deze zoon van haar geloften (=zij heeft om hem gebeden en hem aan God toegewijd) is het onderwerp van haar dagelijkse gebeden en toewijding. Een bijbelcommentaar zegt het zo: “Moederlijke onderwijzing en toewijding voorzien in … het eerste bijbrengen van geestelijke lessen, de vastbesloten toewijding van haar kind aan de dienst van God, en herhaald en hartstochtelijk gebed ten behoeve van haar kind. Haar kind is niet alleen haar nageslacht; hij is de ‘zoon van haar geloften’, degene aan wie zij haar meest vurige vroomheid besteed heeft.”

 
Het onderwijzen van Gods woord aan onze kinderen is belangrijk; het is echter niet genoeg. We moeten ook mét God óver onze kinderen spreken. Daarbij is het belangrijk om zelf een rechtvaardige wandel te ontwikkelen, opdat we op effectieve wijze zullen kunnen bidden voor onze kinderen. Gebed van een rechtvaardige moeder vermag veel.

Verlang jij er ook zo naar dat je kinderen de dierbare Heiland van harte lief zullen krijgen en Hem hun leven zullen toewijden? Ook al kunnen we daarin als ouders veel betekenen, wij kunnen hun harten niet veranderen. Maar God wel! Laat dat ons aansporen om veel voor onze kinderen te bidden. Er zijn voorbeelden van biddende moeders waarop een geweldige uitwerking volgde. Een voorbeeld is de vrouw waarvan haar zoon helemaal van ‘het pad’ af was. Ze besloot elke dag haar lunch over te slaan en in plaats daarvan een uur voor haar zoon te vasten en te bidden tot God tot hem doordrong. We beseffen vaak niet hoe krachtig het gebed is en dat daarin aanhouden zoveel kan bereiken.

Naast bidden is het voorleven van onze toewijding aan de Heere ook een erg belangrijk aspect. We mogen onze kinderen laten zien wat werkelijk onze prioriteit heeft. Dit komt bijvoorbeeld tot uiting in het trouw bezoeken van kerkdiensten en daar samen met elkaar naar uitzien. De kinderen naar de zondagsschool en andere activiteiten in de kerk brengen, waar ze in het juiste klimaat zijn en Gods zegeningen kunnen ontvangen. Al dit soort dingen werken mee aan de geestelijke vorming van onze kinderen.
“Aan deze kant van de hemel weten we nooit precies wat onze gebeden voor onze kostbare kinderen hebben uitgewerkt. Het is aan God om te werken in het hart van onze kinderen, maar het is aan ons om Gods principes tot de onze te maken. Gods manier van opvoeden vergt tijd en toewijding en soms zal de passie die nodig is om vol te houden verzwakken. Hou voor ogen dat jouw trouwe en consequente beslissingen om je kinderen op te voeden in de vreze des Heren effect zal hebben. Daarnaast is God de bereidwillige en competente Compagnon wanneer jij je kinderen opvoedt met als doel dat ze Hem zullen leren kennen, liefhebben en dienen.”

woensdag 23 april 2014

Religie

Jezus zegt in de evangeliën dat een kameel nog makkelijker door het oog van een naald kruipt dan dat een rijke het koninkrijk van God binnen gaat. Soms denk ik wel eens dat je het woord 'rijke' kunt vervangen door 'religieuze persoon'.

In Caïro, 2011
Waarom denk ik dit? Kijk maar naar de Farizeeën (vele kerken in de huidige tijd hebben veel van dit soort mensen in de kerk of in de kerkenraad zitten - sterker nog, het komt soms erg dichtbij). Er zijn vele kenmerken van Farizeeën op te noemen en ik pik er een aantal uit:
- Farizeeën houden streng vast aan tradities en overleveringen van 'oudvaders'
- Farizeeën meten zich met godvrezende mensen en trekken zichzelf hiermee naar een hoger level dan waarop ze werkelijk leven, ze leven opgeblazen
- Farizeeën letten op uiterlijkheden en bijzaken, zoals kleding
- Farizeeën verheffen zich boven anderen, omdat zij de waarheid in pacht claimen te hebben
- Farizeeën hebben prachtige, grote, lange gebeden met een veelheid aan woorden
- Farizeeën oordelen over mensen die het geloof anders beleven dan zij
- Farizeeën geloven dat ze door goed te doen het Koninkrijk van God beërven

En dan hun reactie op Jezus. Ze érgerden zich aan Hem! Jezus predikte geen wet en 1000 regels. Jezus had geen hoge rang of status maar zat tussen de hoeren en tollenaars. Jezus ging niet om met allerlei hooggeleerden of vooraanstaande mensen, maar met een stelletje simpele vissers. Jezus was niet op een afstand, maar Hij was bereikbaar. En toch noemde Hij Zichzelf de Zoon van God. Dat paste niet in hun denkwereld. En dus was Jezus afgeschreven, niets waard. Ze beseften niet hoezeer zij Jezus nodig hadden. Hun hoogmoed stond hen in de weg.

Dat wat de Farizeeën deden, was het volgen van een religie. Herken je dit? Het voelt misschien veilig om religieus te zijn. Er wordt immers niet meer van je verwacht dan te wandelen op het juiste paadje. Daar hoef je niet zo geestelijk voor te zijn, alleen maar te lijken. Mensen zien je gaan en ze bewonderen je mogelijk zelfs..
Misschien ben je wel ontzettend, vreselijk moe van altijd maar die uiterlijkheden. Van het spreken op een bepaalde manier, die ook weer in het straatje past. Van het geen stéék verder komen in deze weg. Weet je. God heeft een afkeer van deze religieuze houding die je bij de Farizeeën ziet. Jesaja profeteerde al: "Dit volk nadert tot Mij met hun mond en eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich ver bij Mij vandaan; maar tevergeefs eren zij Mij, omdat zij leringen onderwijzen die geboden van mensen zijn". In Mattheus 15 citeert Jezus dit stuk als Hij spreekt met de Farizeeën.

Maar hoe moet het dan wel? Hoe kun je dán het koninkrijk van God binnengaan? God zegt in Zijn woord dat:
- Hij wil dat je Zijn cadeau van liefde aanvaardt, namelijk de afwassing van je zonden door Zijn Zoon Jezus. Hij kwam om je te redden en niet om je te veroordelen (Joh 3:16-17). Erken dat je zondig bent (1 Joh 1), ook als je je niet zo voelt. Het is nu eenmaal zo. Mijn ervaring is dat je meer en meer gaat zien hoe zondig je werkelijk bent. Gelukkig mag je dan al van genade leven.
- Hij verlangt dat je Hém liefhebt met heel je ziel, je hart, je verstand en al je kracht (Markus 12:30).
- Hij wil dat je Zijn Woord gelooft zoals het is (1 Timoteüs 1:15) en niet zoals het door anderen -soms helemaal uit zijn verband en met allerlei voorwaarden- wordt uitgelegd.

God wíl je geen leven geven onder een zwaar godsdienstig juk. Sterker nog: Hij wil je Zijn juk opleggen. Zijn juk is zacht is en Zijn last is licht (Mattheus 11:29-30).

Genade is gratis, maar het kost je wel wat. Jezus vraagt je je leven aan Hem te geven. Hij op de troon van je hart en jij eraf. En ook al is dat niet altijd even makkelijk, het is het mooiste, kostbaarste wat er is.

maandag 21 april 2014

Jezus' opstanding brengt hoop!

Wat wij mensen nodig hebben, is hoop. Vaak is onze (aardse) hoop juist ook juist onze diepste angst. Wanneer geld onze hoop is, zijn we bang ons geld kwijt te raken. Wanneer gezondheid onze hoop is, zijn we bang ziek te worden. De dingen of mensen waarop we onze hoop stellen, stellen ook juist zo vaak teleur.

De hoop echter die ligt in de opstanding van onze Heere Jezus is vást en zeker! Dat is het enige wat blijft als al het andere verdwijnt. Het is een vreugdevolle en zekere hoop. Deze hoop doet ons werkelijk léven!

Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, overeenkomstig Zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.. 1 Petrus 1:3

Is die hoop al jouw deel?

maandag 14 april 2014

Het moederschap op waarde schatten

Er bestaat geen grotere bediening, geen positie met meer invloed, dan het moederschap. - Phil Weisenhunt
 
Bij het bestuderen van de Bijbel betreffende het moederschap, kwam Elisabeth tot de conclusie dat er vier speerpunten zijn. Ik behandel er nu twee.

Een passie voor het onderwijzen van Gods Woord
Een vrouw naar Gods hart is een vrouw die in haar eigen hart een diepe passie heeft voor het Woord van God. In spreuken 1:8 en 6:20 wordt gesproken over ‘het onderricht van je moeder’, waaruit blijkt dat we van God de opdracht hebben gekregen om Zijn Woord te onderwijzen aan onze kinderen.

Een passie voor het onderwijzen van Gods wijsheid
Nauw gerelateerd aan bovenstaande roeping, is onze roeping om onze kinderen te onderwijzen in Zijn wijsheid. “Laat uw woord altijd aangenaam zijn, met zout smakelijk gemaakt, opdat u weet hoe u iedereen moet antwoorden.” Kol 4:6 Deze tekst moedigt ons aan onze kinderen te ‘kruiden’ met Gods wijsheid. Elke gelegenheid mogen we benutten om toepassingen te maken. De Heere zegt hierover in Deuteronomium 6:6,7 het volgende: “Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat.” Zie de volgorde: eerst moeten Gods Woorden in ons eigen hart zijn voor we ze aan onze kinderen kunnen overbrengen. Dit roept ons op het besluit te nemen dit als een van onze grootste prioriteiten te maken. Daarmee bewijzen we onze kinderen ook dat het belangrijk is om God in alle dingen van het leven te betrekken.

We onderwijzen onze kinderen door wat we zeggen, maar ook door wat we doen – onze levenswandel. Onze kinderen kijken toe en leren voortdurend van ons, hetzij positief, hetzij negatief. Daarbij rijst de vraag: Hoe staat het met jouw/mijn wandel (met de Heere)?


In de Bijbel staan een aantal prachtige voorbeelden die de waarheid van bovenstaande theorie bevestigen. Neem bijvoorbeeld Jochebed. Ze had Mozes slechts enkele jaren bij zich voor hij in het heidense huishouden van de Farao werd opgenomen en zij heeft die kostbare tijd gebruikt om hem te onderwijzen in Gods wijsheid. We kennen de grote gevolgen daarvan! Hanna had eenzelfde soort situatie toen zij na een aantal jaren Samuël uit handen moest geven. Hij was later een krachtige profeet, een priester en een leider van het volk van God. Kortom: we hebben een zeer verantwoordelijke en mooie taak!

Praktische tips zouden kunnen zijn:
- Samen Bijbelteksten memoriseren.
- Gezinsavonden/bijbeltijdmomenten beleggen met de kinderen en hen (op een laagdrempelige manier) onderwijzen in Gods Woord. Zie ook www.geloofsopvoeding.net.
- Goede boeken lezen over dit thema, bijvoorbeeld ‘De weg naar het kinderhart’ – Ted Tripp.
- Preken luisteren over opvoeding.
- Goede voorbeelden van godvrezende moeders/gezinnen navolgen.

En zijn je kinderen al volwassen? Ook dan kun je hen voorgaan in het leven met de Heere. Het is nooit te vroeg en nooit te laat om te beginnen.

“… maar voed hen op in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere.” Efeze 6:4

dinsdag 8 april 2014

Above Rubies

Wie zal een deugdelijke vrouw vinden? Haar waarde gaat die van robijnen ver te boven. Spreuken 31:10

Sinds enkele weken ben ik abonnee van Above Rubies. Een gratis engelstalig blad wat helemaal draait om vrouw-zijn en opbouwen van families. Ik zag ergens die tip van iemand en heb me direct aangemeld. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Het is opbouwende lectuur en het is ook bemoedigend om te lezen dat over de hele wereld vrouwen zijn die de roeping van God verstaan in hun leven en daarin gezegend worden.

Thema's die bijvoorbeeld in het blad aan bod komen:
- Laugh more in your home
- Who's teaching your children?
- How to pray for your children
- Build your home for God
- Marriage restorations
- Raising courageous sons


Daarnaast hebben ze op hun website www.aboverubies.org allerlei prachtige artikelen en kun je je inschrijven voor bemoedigingsmails. Een aanrader dus!

Een mooie quote over het creëren van de atmosfeer in huis:
"In the last analysis, home happiness depends on the wife. Her spirit gives the home its atmosphere. Her hands fashion its beauty. Her heart makes its love. And the end is so worthy, so noble, so divine, that no woman who has been called to be a wife, and has listened to the call, should consider any price too great to pay, to be the ligth, the joy, the blessing, the inspiration of a home." -- J.R. Miller

dinsdag 1 april 2014

Houd de cirkel gesloten

Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid. 1 Johannes 1:9

Ieder van ons doet zonde. Corrie ten Boom leert mij in haar boekje 'Zwerfster voor God' dat de cirkel van Gods volmaakte liefde en vergeving doorbroken wordt op het moment dat wij zondigen. 
"Op het moment dat een christen in het licht wandelt en het bloed van Jezus Christus hem reinigt van alle zonden, wordt zijn leven een gesloten cirkel die hem beschermt tegen alle duistere machten van buitenaf. Maar, als er onbeleden zonden zijn in het leven, dan is die cirkel niet gesloten. Er zit een gat in en daar kunnen duistere machten door binnenkomen."

Soms denken we er niet gelijk aan het aan God te belijden. Maar dit is wel heel belangrijk! Hoe eerder, hoe beter het is. Dan wordt de cirkel weer gesloten en dan pas kun je weer tot zegen zijn voor je omgeving. 
En als je niet weet of er zonden in je leven zijn, vraag dan God om je die zonden te laten zien. Ik herinner me een jaar of 4 geleden dat ik het hoofdstuk over 'Zonde belijden' uit het boek Geestelijke groei las en ik God vroeg mij onbeleden zonden te laten zien. Hij deed dat! Op het moment dat ik mijn ogen opende fietste er door de straat een meisje waardoor ik als kind veel was dwars gezeten. Ik was nu niet meer bang voor haar, maar ergens diep zat wel boosheid over haar daden. Er kwamen nog wel meer dingen. Ik bracht alles bij God. Hij nam het volledig weg! Hij geeft Zijn vergeving zonder voorwaarden! Het is heerlijk om van genade te leven. Geen zonde is te groot voor Hem.


Zijn er in jouw leven onbeleden zonden? Blijf niet langer rond wandelen met spijt over uitspraken. Stop met verontschuldigingen richting jezelf of anderen. Breng het bij God. Eerlijk en nederig. Hij werpt ze, zoals Corrie dat zo mooi zegt, in de diepste oceaan en zet daar een bordje bij: 'Verboden te vissen!'