maandag 19 mei 2014

Lieve mama,

Heb je de verwoesting gezien in de wereld om je heen? De gezinnen die kapot gaan, de huwelijken die eindigen in een hoop ellende? Heb je de blik gezien in de ogen van een jongere, zomaar op straat? Heb je gezien hoe kapot het allemaal is? Heb je gezien hoe verloren deze jongeren zijn, hoe doelloos hun leven is en hoeveel pijn er aan hun hart knaagt? 

Ik heb het gezien en het bezwaart mijn hart. Hoe kan het dat wij als christenen geen verschil maken?

Is de wereld in de kerk gekomen of is de kerk nog steeds een licht in deze wereld? Lieve mama’s - want aan jullie schrijf ik! Ik denk dat het tijd is om op te staan. Om te vechten als leeuwen voor je gezin, je man, je kinderen. Om in deze duisternis je licht te laten schijnen. Ik houd mijn mond niet meer, want de wereld gaat kapot. Ik geloof dat er door Gods genade nog steeds antwoorden zijn en dat wij als moeders voor een groot deel de sleutels in handen hebben. Geef God de ruimte om tot je te spreken als Hij iets te zeggen heeft door dit artikel. Geloof je niet dat God dit voor jou bedoeld heeft, dan hoef je je daarover echt niet te verontschuldigen en zeker niet aan mij. Wees gewoon eerlijk naar jezelf, naar God en naar je situatie.

Vaak ging het zo: ze was al hele dagen van haar moeder gescheiden, toen ze nog maar drie maanden was. Er waren vaste leidsters, maar niet iedere dag dezelfde. Hoewel de leiding goede afspraken onderling maakte, pakten de verschillende leidsters haar toch anders aan. Dat maakte haar al op jonge leeftijd onzeker. Een stille angst in het fundament van haar leven. Er werd goed voor haar gezorgd, boekjes gelezen en leuke spelletjes gedaan, maar niet door mama. Aan het eind van de dag was daar mama. Gejaagd, want ze moest nog eerst zus ophalen bij de naschoolse opvang, boodschappen doen, op tijd eten koken, was vouwen en vriendinnen bellen. Thuis mocht ze meteen achter de tv naar leuke programma’s kijken. Mama was bezig. Ze bakte een taart voor haar verjaardag, terwijl zij achter haar playstation mocht. Ze kocht mooie spullen en prachtige kleren voor haar. Ze deed haar uiterste best. Ze was gestrest want ze had veel taken. Dit had zijn weerslag op papa die zijn vrouw niet al te vaak op haar gezelligst zag. De kleine meid kreeg een huissleutel, zodat ze zelf alvast drinken en een koek kon pakken als ze in een leeg huis thuis kwam. Ze had inmiddels een grote verzameling spullen waar ze zich eindeloos mee kon vermaken. Dat deed ze natuurlijk ook. Ze ging er in op. Toen papa er vandoor ging met een ander, hielpen de spelletjes om er niet aan te hoeven denken. Zij had ook nooit een hart gevonden, een luisterend oor, de liefde die een mama geeft door er te zijn. Volgens leraren moest ze nu aan haar toekomst denken, maar op momenten dat ze zou kunnen nadenken had zij haar MP3, MP7 en alle verdere snufjes die op de markt te vinden zijn. Uiteindelijk maakte het haar moedeloos. Wat zou de toekomst? Leven bij de dag. Overleven.

Lieve mama’s, de wereld gaat kapot! Als we de maatschappij moeten bouwen op mannen en vrouwen die zó zijn opgevoed, ben ik écht bang voor de toekomst. In dit verhaal is een tiener gekweekt zonder ruggegraad, zonder hechting, zonder zelfkennis, zonder de capaciteit om haar gevoelens te delen en uit te drukken naar een medemens, zonder vertrouwen, zonder geloof in liefde, misschien ook zonder hoop voor de toekomst? Hoe is zij later als volwassene? Is dit wat jij wilt voor jouw kinderen? Is dit wat jij wilt voor jouw gezin? Ik zou willen zeggen: red de samenleving, red je huwelijk, red je kind! Wat jij nu om je heen ziet zijn verloren mensen. Als jouw kind net zo opgroeit is zij net zo verloren. Of voed jij haar op tot iemand waar anderen zich aan op kunnen trekken? Tot iemand die een licht zal zijn in deze wereld, tot iemand die hoop brengt, een hart, liefde? God wil dat je kinderen zó worden. God wil je genadig zijn. God wil je helpen in alles wat je nodig hebt om je kinderen zo te vormen.

Er zijn veel stappen, waarvan ik geloof dat die genomen moeten worden om je kinderen tot stabiele mensen in deze samenleving op te voeden. Ik geloof dat het zelfs de hoogst mogelijke inspanning zal kosten, maar als jij je vastbijt in dat doel, samen met God, moet het mogelijk zijn. Eén van de eerste stappen waarvan ik geloof dat veel christenen die zouden moeten nemen is, dat mama of eventueel papa, altijd thuis moet zijn voor de kleine kinderen. Ik denk daarbij voornamelijk aan de allerkleinsten, baby’s en kleine kinderen. Vaak denken we in deze maatschappij dat het nodig is om te werken, zodat de kinderen het goed hebben. Maar het is noodzakelijker om bij je kind te ZIJN. Eigenlijk hoef je niets bijzonders te doen. Thuis zijn geeft je kind stabiliteit en geluk. In Vlissingen woont de meest bezige vrouw die ik ooit heb gezien. Een erg leuke vrouw ook. Zij had een vaste verzorgster voor haar kinderen toen ze jong waren. Haar kinderen zijn bijzonder goed geslaagd in deze maatschappij. Toen ik haar vertelde dat ons eerste kind geboren was en ik thuis was en geen baan had, schaamde ik me werkelijk. Ik dacht dat ze mij wel lui moest vinden. Maar ze zei me dat het erg goed was wat ik deed. Zij had altijd gewerkt voor haar kinderen, om voor haar kinderen de toekomst zeker te stellen. Daar lijkt ze goed in geslaagd te zijn, maar haar kinderen zeggen haar: “Mama, jij was er nóóit, jij las ons nooit verhaaltjes voor. We wilden dat jij minder gewerkt had en ons had voorgelezen.” Niet dat de verzorgster nooit had voorgelezen, maar het ging er om dat máma het had moeten doen. Ze heeft me dit meerdere keren verteld en telkens zei ze “O, ik vind dat zo erg!”

Ik zou mijn kinderen voor geen goud meer willen wegbrengen, omdat ik zie dat ze me nodig hebben. En ik wil me geven. Ik zou niet willen dat een ander al dit mooie werk voor mij zou doen. Bovendien is er niemand op de wereld waarvan ik geloof dat die een grotere inspanning en liefde voor een kind zouden kunnen geven dan de eigen ouders. Denk je dat kinderen bij de opvang dezelfde liefde krijgen als bij de eigen moeder? Ik geloof daar echt niet in. En dat éne unieke, dat heeft jouw kind nodig. Hij of zij heeft jou nodig!


Je vraagt misschien hoe dat moet. Je ziet geen mogelijkheden, want je hebt je financiën nodig. Dan wil ik je wat anders vragen. Is er werkelijk niets wat je zou kunnen veranderen? Kun je geen herberekeningen maken in je financiën? Ik wil je brengen bij de woorden van Jezus: “Maak je geen zorgen voor de dag van morgen, iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Wat maak je je druk over eten of kleding. Is het leven je niet meer waard dan eten of kleding? Let op de vogels, let op de lelies. Die werken nooit en toch voedt God ze. Ja, zelfs de lelies hebben meer heerlijkheid dan dat Salomo ooit gehad heeft. Zou God jou dan ook niet voeden en kleden, kleingelovige?” Weet je dat God alles in handen heeft? Weet je dat hij alles kan creëren? Weet je dat hij ook financiële ruimte kan creëren? Weet je dat je verbaasd zult staan, dat als je stopt met werken, je tóch voldoende hebt aan één salaris? Misschien krijg je wel zakken met kleren voor je kinderen. Ik heb werkelijk pas een zak gekregen van iemand die ik helemaal niet ken. Precies de maat die we nodig hadden en precies die kleren die ik zelf ook uit zou zoeken. Meteen de kast vol. Misschien krijg je wel een envelop met geld door de bus, zoals in het gezin van mijn tante regelmatig is gebeurd. Ze weten nog steeds niet van wie het kwam. God doet ook echt vaak ongemerkt wonderen. Misschien kun je wel meer doen met die ene euro dan eerst. Misschien geeft God je nieuwe creativiteit om dingen anders te doen, zodat er financieel ruimte komt op een manier, waar je eerder nooit aan hebt gedacht. En God weet echt wel wat je nodig hebt.
Soms zal Hij misschien ook dingen afbreken in je leven die niet goed zijn, of waarin je bent  doorgeslagen, maar in normale behoeften heb ik gezien dat God heel genadig is. Ik wil je vragen om een herberekening te maken van de kosten. Een herberekening financieel en een herberekening van je leven. En wat mag het je kosten? Wat mag het welzijn van je gezin en je kinderen je kosten? Wat zie je in je gezin? Is je man gelukkig? Zijn je kinderen gelukkig? Groeien ze op tot zekere mensen?  Misschien wordt het tijd om rust te creëren in je gezin, zodat je man niet zo veel hoeft te doen als hij heeft gewerkt en thuis graag een beetje rust wil hebben. Zodat je zelf niet zo hoeft te stressen. Zodat je kinderen weten dat je er altijd bent en jíj het bent die dagelijks zorgt voor drinken en koek en wat er verder nodig is. Zodat jij die moeder bent die boekjes leest en rondjes fietst met je kinderen. Zodat je misschien tijd hebt om wat meer te bidden en je kinderen het Woord van God in te prenten. Zodat mensen bij je  binnen kunnen vallen, zomaar midden op de dag voor een kopje koffie. En weet je: Je zult je niet vervelen. Je zult nog steeds tijd moeten zoeken om bepaalde dingen te doen, maar je schept als je thuis bent een vaste basis. En als het in de basis mis gaat, gaat het heel vaak in alles mis.

Zorg voor je man en je kinderen door er te zijn en maak een verschil in deze wereld. Sta niet toe dat jouw gezin kapot gaat en vecht er voor. Bid tot God wat Zijn plan is voor jou. Laat Hem spreken en besluit Hem te gehoorzamen. Maak je niet bezorgd! Weet dat jouw roeping de allermooiste is en dat dát je werkelijk de voldoening zal geven.

Geschreven door Hilde.
Bron: onbekend

13 opmerkingen:

  1. Mooi zeg! Bevestigt weer mijn wens voor straks na de bevalling!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig! Dit had ik precies even nodig (sta op het punt mijn baan op te zeggen)!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een prachtige oproep. Het verwoord zo goed de gevoelens en de verlangens die ik in mijn hart heb voor al de andere prachtige, maar gestreste en overwerkte moeders om me heen. Dankjewel, ik zet een link naar dit bericht op mijn blog. Liefs Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wauw , helemaal mee eens.
    Zelf ben ik genoodzaakt om te blijven werken, mijn man heeft geen vaste baan.
    Maar ik werk zo weinig mogelijk (wat sommige mensen niet begrijpen) omdat ik als ik het te druk heb echt geen leuke moeder meer kan zijn.
    Dan maar minder geld, mijn gezin gaat voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben ook bewust thuis voor de kinderen. Juist toen ik gisteren weer erover nadacht dat ´alle moeders´ die ik tegenkom alleen maar over werk en studie kunnen praten (waardoor ik me 'minder' voel), kwam ik via via op dit stuk!! Wat een knipoog van boven!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een mooi stukje! Ik hoop je te gaan volgen!

    Lieve-Groetjes, Verie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Erg mooi, een fijne bevestiging, bemoedigend! bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. het huilt nu in mijn hart .
    ik ben een thuis- blijvende moeder, maar nog heeft stress zo-n grote invloed ....
    4 kinderen , en 3 met autisme, het heeft een ontzettende invloed op alles.
    intussen dat ik dit typ , scheld dochter alles plat hier , de zoveelste ruzie met haar broer ...
    fijn weekend......

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik herken je! Ik heb 2 kinderen met autisme/ADD. Hoe mooi en waar het ook is wat hier boven geschreven staat, het kan zo ontzettend zwaar zijn! Heel veel sterkte bij de opvoeding van je kinderen....Laten we vooral blijven vertrouwen op Hem!

      Verwijderen
  9. Prachtig en inspirerend. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat prachtig geschreven. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die de wereld ziet veranderen en kinderen alleen ziet rondlopen terwijl beide ouders maar werken en geld verdienen. Het maakt mij blij met mijn eigen keuze om thuis te blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Heel indrukwekkend artikel en zo waar. Wat schreeuwt het soms in mij, dat ik de wereld niet kan veranderen. Maar God is machtig (het loopt Hem niet uit de hand!) en geeft Zijn Woord en getuigenis, zodat wij mogen leren!

    BeantwoordenVerwijderen

Ik vind het leuk om te weten hoe jij er over denkt!