zondag 23 november 2014

Lekker koken + recept

In één van de hoofdstukken van het boek 'Vrouw naar Gods hart' (ik moet het hoofdstuk nog behandelen) adviseert Elizabeth om een aantal dossiermappen aan te leggen met onderwerpen waarover je meer wilt leren. Ik heb bij de Action leuke en goedkope mapjes gekocht en verzamel sinds die tijd gericht informatie of mooie documenten over diverse onderwerpen.
Een van die onderwerpen is koken / lekkere recepten en dat begint echt een hobby van me te worden. Zo maak ik tegenwoordig zelf mijn pannekoekenmix, heb ik de afgelopen week zelf een suikerbrood gebakken (zit wel veel suiker in, oeps) en heb ik voor het eerst een cake gebakken zonder e-nummers. Ontzettend leuk om te doen!
Ik haal overal recepten vandaan, maar vooral uit de gratis tijdschriften uit de supermarkt. Dirk van den Broek heeft bijvoorbeeld veel leuke, relatief eenvoudige en lekkere recepten in het blad staan en die scheur ik er steevast uit. Ik maak elke vrijdag een planning voor de komende week en daar komt een dergelijke map goed bij van pas. De komende tijd zal ik vaker recepten plaatsen die hier goed in de smaak vallen. Ze zijn niet altijd e-nummer vrij (vaker niet dan wel) en dat is opzich ook niet mijn doel, al probeer ik er wel meer op te letten dan eerst. Het is leuk om zelf sausjes te maken en geen pakjes te gebruiken; als dat lukt vind ik het al heel wat ;-).

Cottage pie - gehaktschotel met aardappelpuree
hoofdgerecht voor 4 personen, totale bereidingstijd ongeveer een uur.

Ingredienten
- 1 kg kruimige aardappelen
- 500 g rundergehakt
- 2 uien
- 1 winterwortel
- 1 eetlepel bloem
- 1 eetlepel tomatenpuree
- 2 theelepels gedroogde Italiaanse kruiden
- 150 ml kruidenbouillon (van poeder)
- 150 ml melk
- 200 g diepvriesdoperwten
- 75 g geraspte kaas
- paneermeel





Bereidingswijze
- Kook de aardappelen in 20 minuten gaar.
- Verwarm de oven voor op 200 graden celcius.
- Bak het gehakt rul (eventueel met een beetje boter, maar eigenlijk is dat niet nodig).
- Voeg de gesnipperde uien en wortel toe en bak dit mee met het gehakt.
- Strooi de bloem erover en schep de tomatenpuree, Italiaanse kruiden en de bouillon erdoor. Brengt dit alles aan de kook.
- Giet de aardappelen af, stamp ze fijn en roer ze met de melk en wat boter tot een romige puree.
- Schep het gehaktmengsel in de ingevette ovenschaal en strooi de doperwten erop.
- Verdeel de puree erover, strijk de bovenkant glad en strooi er wat paneermeel en de geraspte kaas overheen.
- Schuif de schaal in het midden van de oven en bak de pie in 25 minuten goudbruin en gaar.

Een ideaal recept voor als je gezin het liefst gewoon 'Hollandse pot' eet. Eet smakelijk!

donderdag 20 november 2014

Een tapijt van schoonheid weven

Wek de jonge vrouwen op huishoudelijk te zijn. Titus 2:4-5

Volgens Elizabeth zijn wij vrouwen gezegend met de door God gegeven opdracht om in ons huis een tapijt van schoonheid te weven. Herkenbaar? Of juist helemaal niet? Zelf had ik altijd een enorme hekel aan mijn huishouden en vond ik het een noodzakelijk kwaad. Iets wat elke keer terug komt en wat ik zonde van mijn tijd vond. Ik moet zeggen dat haar kijk op deze zaak mijn idee over huishouden wel veranderd heeft. Inmiddels doe ik het met visie en geeft het mij veel plezier, rust en voldoening. Ik geniet er enorm van als ons huis ordelijk, opgeruimd en schoon is.


Als we ons huishouden goed op orde willen blijven houden, betekent dit dat we ook vaak genoeg thuis moeten zijn om dit voor elkaar te krijgen. Moeten we echte thuisliefhebbers zijn of worden. ‘De verstandige heeft de wijsheid voor ogen, maar de ogen van een dwaas dwalen tot het einde der aarde (spr. 17:24)’. Met andere woorden: iemand die wijs is ziet wat zich vlak voor onze ogen afspeelt, wat als het ware voor onze voeten ligt – ons huis. De wijze vrouw is zich bewust van de waarde van het thuis zijn. Het is verleidelijk om in vele uitjes buiten de deur plezier, voldoening, bezigheid en betekenis te vinden. Toch is het goed om ons huis, na onze man en kinderen (als we deze hebben), hoog op de prioriteitenlijst te zetten. Het te maken tot een plek waar het fijn is om te zijn doordat er orde en schoonheid heerst.
Natuurlijk betekent dat niet dat we altijd maar aan huis gekluisterd moeten zijn en soms is het juist voor de afleiding fijn om even iets anders te gaan doen. Maar het gaat erom dat we onze voldoening vinden in het dienen van God door Zijn prioriteiten tot de onze te maken.

Het huishouden bijhouden is niet iets wat er automatisch in zit, maar wel wat we kunnen leren. In Titus worden de wijze vrouwen opgeroepen de jonge vrouwen hierin te onderwijzen en de fijne kneepjes van het vak te leren. Velen van ons zullen het grotendeels hebben geleerd van huis uit. Daarnaast zijn er ook hele inspirerende websites beschikbaar, zoals www.timewarpwife.com waar een compleet ‘Housecleening schedule’ te vinden is. Ook op de weblog www.god-en-gezin.blogspot.com wordt heel regelmatig aandacht besteed aan huishouden en goedkope en zelf te maken schoonmaakmiddelen die goed zijn voor het milieu. Deze blogster schrijft ook veel over thema’s die in dit boek aan de orde komen en hoe zij dit praktisch toepast in haar gezin. Een aanrader om eens een kijkje te nemen.
Graag sluit ik af met een prachtige quote:

“Als Christus centraal staat, als de afwas, de was, al mijn werk mijn danklied voor Hem is, dan regent het vreugde. Als we met volle overgave alleen Christus dienen, dan worden we liefhebbende dienaars van iedereen. Dat geeft ons voldoening.”
Ann Voskamp – Duizendmaal dank

woensdag 12 november 2014

Laatste weekjes..

Deze keer zomaar een blogje over hoe ons leventje er aan toe gaat momenteel!

Zwangerschap
Vandaag ben ik precies 33 weken zwanger en ben trots op mijn prachtige ronde dikke buik! Hij groeit gestaag en ons ukkepukje laat flink van zich horen.

 

Als ik dit zie denk ik: help, hoe veel gaat dat nog groeien in de komende weken? Maar volgens de meesten heb ik een bescheiden buikje. Goed ligt het kindje nog niet, maar al weken lang eigenwijs met het hoofdje naar boven. Als dat nog maar even verandert. Ik moet er eigenlijk niet aan denken om een stuitbevalling te krijgen, om maar te zwijgen over een keizersnee.. We wachten het rustig af. Het komt wel goed. Ik voel me verder ook goed dus dat is iets om dankbaar voor te zijn.

Veranderingen
Eva begrijpt het helemaal dat mama een baby in haar buik heeft. Zeker nu het babybedje klaar staat, zij naar een nieuwe kamer verhuist en allerlei babyspullen van zolder worden gehaald en worden aangeschaft.. De kleine kleertjes worden steevast voor haar lichaampje gehouden met als conclusie: 'Past niet'! 'Dat klopt schat, voor wie zijn die kleertjes?' 'Voor de baby' is het dan. Heerlijk, ze kletst me de oren van het hoofd en wil me overal bij helpen. Dat komt vast goed straks... 

Onze huiskamer ligt vol met steigerhout momenteel, want zoals ik al zei verhuist Eva naar een nieuwe kamer. Roze met bloemetjes, heel sweet! Papa mag eerst nog even hard aan de slag voor de verhuizing zo ver is. Hij gaat een bed (en kledingkast) voor haar maken. Ik kan niet wachten tot alles klaar is en ik alle laatste voorbereidingen kan treffen. Wat dat betreft slaat de nesteldrang wel toe en heb ik nog een waslijst aan dingen die af moeten. Gelukkig heb ik daar nu steeds meer de tijd voor en is het heerlijk dat sommige dingen nu eindelijk af komen.

Afscheid
Deze weken staan voor mijn gevoel echt in het teken van afscheid nemen. Dat valt me soms best wel zwaar. Afgelopen zondag heb ik afscheid genomen van de kinderclub van Licht op Zuid. Helaas geen foto van gemaakt, maar ik had cupcakes gebakken met een chocoladelaagje en daar bovenop roze/blauwe/witte muisjes. De kinderen vonden het erg leuk!

Daarnaast hebben we ons officieel afgemeld voor de JV. Ook daar hebben we geweldig mooie tijden gehad, veel kunnen delen, God aan het werk gezien. Maar onze tijd is kostbaar en dan moet je keuzes maken. Daarnaast voel ik me als a.s. moeder van 2 kinderen niet meer zo op mijn plek tussen de grotendeels vrijgezelle jongeren.

Volgende week donderdag is mijn laatste werkdag. Dat heeft me de afgelopen dagen aardig wat strijd gekost. Ondanks dat het besluit al lang gevallen is en ik weet hoe goed en fijn het voor onze kindjes zal zijn, was daar toch dat emo-gevoel van afscheid nemen, het besef dat het definitief voorbij is.. het heeft me wel wat slapeloze uurtjes bezorgd. Op zulke momenten is het erg belangrijk om de focus op God te houden en op Zijn plan met mijn en ons leven. Ik ben in het centrum van Zijn wil en dat voelt goed. Offers breng je voor een hoge roeping en prachtig doel. Als ik daarbij stil sta, besef ik me weer opnieuw hoe gezegend we zijn! Natuurlijk zal het wennen zijn en natuurlijk zullen er ook mindere dagen zijn. Maar de rust die we krijgen door de stabiliteit thuis en de mogelijkheid die ik (we) heb om nú te investeren in de jonge levens is dat allemaal waard. Daarnaast geniet ik ontzettend van het moederschap, dus dat komt wel goed..

  
I am never gonna lose my way, step by step You lead me day by day, and I'm glad to know that You will always see me through, my foot's on solid ground, I trust in You! 
Oslo Gospel Choir

vrijdag 7 november 2014

Een hart vol zorgen hebben

Bij het voorbereiden van de laatste keer kinderwerk bij Licht op Zuid voor mijn zwangerschapsverlof ingaat, dacht ik na over het thema. Het gaat namelijk over gebed, het 'Onze Vader'. Hier leert de Heere Jezus hoe we kunnen en mogen bidden. We willen vooral de nadruk leggen op het bidden zelf, hoe fijn en goed het is om alles wat ons bezig houdt bij de Heere te brengen en op Hem te werpen. Want: Hij zorgt voor u! Psalm 37:5.

Tijdens een middagje kinderwerk leren we de kinderen uit de wijk vaak een Bijbeltekst aan, vertellen we een verhaal, maken we de toepassing en doen we een verwerking. Deze keer wilde ik graag nog een objectles toevoegen om het voor de kinderen visueel te maken. Dus neem ik een tas mee met een aantal zware dingen, het voorbeeld dat Corrie ten Boom in het volgende filmpje zo treffend gebruikt.

We zijn zo vaak geneigd onze zorgen bij God te brengen en ze vervolgens weer zelf op te pakken. Het bij Hem láten is niet eenvoudig, maar dat zal ons werkelijke vrede brengen.