maandag 30 maart 2015

Uitingen van vreugde

"Dansen, mama?" Mijn kleine meid kijkt me vragend aan met haar donkerbruine ogen. Zie dat maar eens te weerstaan ;-). Ik sluit mijn telefoon aan op onze cd-speler en zoek een vrolijk lied op. En niet veel later gaan we samen door de kamer door. We hebben plezier. Ik zie haar genieten.


Dansen. Dat past ons nuchtere Nederlanders niet zo. Althans, mij niet. Nuchterheid, gecombineerd met verlegenheid. Misschien ook wel een vleugje schaamte. "Wat zullen ze denken! Ik ben toch geen kind meer.. Nee hoor, ik laat me niet zo gaan" zijn dan van die gedachten die waarschijnlijk velen zullen herkennen.
We bezoeken een internationale gemeente. Tijdens het zingen kijk ik eens rond. Mijn oog blijft hangen op een donkergetinte dame. De vreugde straalt van haar gezicht. Ik zie haar bewegen. Zonder schaamte en vol passie. Ik vind het prachtig!
In vele culturen hoort dansen er helemaal bij. Ik herinner me een heerlijk weekend van 'Werkers in de wijngaard' waar een groep Koerdische christenen langs kwam en we een heuse reidans uitvoerden in de hoofdzaal. Stoelen aan de kant en gaan. Wat een vreugdevolle sfeer!

In de Bijbel wordt veel gedanst. Het is telkens weer een uiting van blijdschap en vreugde. Bijvoorbeeld wanneer de strijd gewonnen was, bij de uittocht uit Egypte, bij het terugbrengen van de ark - David ging zelfs voorop.
..een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om rouw te bedrijven en een tijd om te huppelen. Prediker 3:1-4
Dansen mag! Het is mooi, wanneer het een vreugde-uiting van je hart is. Wanneer het niet gericht is op jezelf, op losgaan of uit je dak gaan. Ik geloof dat God ervan geniet wanneer mensen op hun geheel eigen wijze Hem dank, eer en lof toebrengen. Hij heeft hen tenslotte Zelf gemaakt met al hun veelkleurigheid en expressie.
Ik hou het voorlopig maar binnen de grenzen van mijn eigen huiskamer, samen met mijn meisje. In de hoop dat zij onbevangen zal blijven :-). En straks, in de hemel.. zullen we dansen. Ik geloof het zeker!

vrijdag 6 maart 2015

De állerlekkerste nasi!

De laatste tijd ben ik flink bezig om op te letten wat wij eten. Ik probeer E-nummers steeds meer te vermijden en mijn kruidenvoorraadje begint goed te groeien. Zoals ik al eerder schreef ben ik tegenwoordig in het bezit van twee hele leuke kookboeken en heb ik vorige week de Indische nasi uitgeprobeerd. En ik ben overtuigd: dit is de állerlekkerste nasi die ik ooit gegeten heb! Klik hier voor het online recept. Zonder kip is hij prima te doen! 

En als we dan toch goed bezig zijn, gelijk ook maar de link voor de satésaus zonder E. Het is even wennen, maar ik vond 'm lekker.

Aanrader!

dinsdag 3 maart 2015

Gevoelsmens

Ik ben d'r zo eentje. Geneigd om keuzes te maken vanuit datgene wat ik voel en me daar door te laten leiden. En eerlijk is eerlijk, het zijn van een gevoelsmens heeft heus mooie kanten. Bijvoorbeeld als iemand zijn verdriet deelt of laat zien kan ik zomaar een potje mee gaan huilen (sterker nog, ik heb dat meestal voor geen meter onder controle). Ik kan me goed inleven in anderen. Daarnaast vermijd ik het liefst conflicten en kan behoorlijk van de kaart zijn als dingen niet gaan zoals ze moeten gaan.  Ben ik gevoelig voor de sfeer en kan ik me snel ongemakkelijk voelen als er spanning in de lucht hangt. Gelukkig is er wel een zekere rust en stabiliteit in mijn leven gekomen en kan ik steeds beter met deze dingen overweg.

Dat is maar goed ook. Want gevoelens doortrekken alles. Ook je geloofsleven. Ik lééfde geestelijk gezien ook op mijn gevoel. In de tijd dat ik tot geloof aan het komen was bezocht ik vaak de jongerenavonden van Stichting Jijdaar. Op zo'n avond zat ik op een gigantische top en de volgende morgen rolde ik steevast weer een dal in. Pieken en dalen waren aan de orde van de dag. Om dol van te worden! Het ene moment was mijn hart vol van God en het volgende moment twijfelde ik aan Zijn bestaan. Ja, niet letterlijk. Maar ik vóélde Hem niet, dus was Hij er dan nog wel? Twijfel, twijfel.. En zo hobbelde ik maar verder. En vrienden zeiden: Lisanne, vertrouw niet op je gevoel! Vertrouw op het Woord van God. Dat is het enige wat vast en zeker is. Maar het landde niet.

Dit lied van Martin Brand is een tijd lang zo herkenbaar voor me geweest.


Tot op een avond ineens het licht aan ging. Ik bezocht een bijeenkomst waar gesproken werd over het ervaren van Gods liefde. Terwijl een bekende voorganger zijn verhaal hield werd mij langzamerhand steeds meer duidelijk. Ik was zo vreselijk egoïstisch! Ik wilde dat God Zich aan mij liet zien op de manier die ik wilde en prettig vond. Ik was helemaal op mezelf gericht. Vertrouwde Hem helemaal niet, maar wel mijn gevoel dat me elke dag wel een andere kant op slingerde. Kortom, ik zat Hem en mezelf vreselijk in de weg. Wat een openbaring. Wat dom om niet te vertrouwen op die onveranderlijke God!


De hoogte- en dieptepunten in het leven zullen blijven. Maar mijn blikrichting is gewijzigd van naar mijzelf naar boven. En dat brengt veel rust in mijn leven. In Hem is mijn hoop!

Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zál. Psalm 121:1

maandag 2 maart 2015

Hoe meer je op Mijn liefde vertrouwt..

Een prachtig kinderfilmpje wil ik graag met jullie delen. Hij is hier in huize van Dijk absoluut favoriet bij mijn oudste en ze mag hem dan ook regelmatig kijken. Ik kijk gezellig mee en wordt gelijk maar weer eens herinnerd aan deze zo mooie diepe waarheid.


Ik denk dat velen van jullie het verhaal van Max Lucado wel kennen over de stippen en sterren. De houten Nerflanders beoordelen elkaar dagelijks op goede of juist verkeerde daden en uitspraken door middel van sterren- of stippenstickers. Wout heeft alleen maar stippenstickers voor alle knullige en domme acties die hij uithaalt en dit heeft een groot effect op zijn leven. Tot hij iemand tegen komt die helemaal geen stickers heeft en waarbij ze ook niet blijven plakken. Zij verwijst Wout naar houtsnijder Eli en daar leert hij een waarheid die zo waardevol en bevrijdend is! Een waarheid die onze meisjes niet vroeg genoeg kunnen leren en die wij volwassen mensen ook goed moeten onthouden. 

"Het maakt helemaal niets uit wat de anderen van je vinden. En het moet jou ook niets uitmaken. Wie zijn ze wel dat ze stickers uitdelen? Het zijn Nerflanders, net als jij. Wat zij denken maakt echt niet uit, Wout. Het enige wat belangrijk is, is wat ik denk. En ik, ik vind je heel bijzonder. Omdat je van mij bent.
De stickers plakken alleen als je ze belangrijk vindt. Hoe meer je op mijn liefde vertrouwt, hoe minder belangrijk je die stickers vindt."

We hebben het allemaal nodig om te leren kijken naar onszelf én anderen door de ogen van onze hemelse Vader. En waar leren we dit beter dan in Zijn aanwezigheid?