vrijdag 10 juli 2015

Mijn Bewaarder

"Ik moet hard doorfietsen!" bedenk ik me, als ik samen met mijn peuterdochter op de fiets stap vanuit de kerk. In tegenstelling tot de afgelopen dagen tropische hitte suist de wind om onze oren en ziet de lucht er donker en onheilspellend uit. Fietsend door het Zuiderpark hoor ik boven me de wind door de bomen razen. Ietwat ongerust trap ik flink door. Meisjelief heeft niets door en zingt vrolijk liedjes. Na een kwartier stappen we veilig af bij ons huis. Gelukkig..

Ik vond het altijd maar zo normaal om overal veilig aan te komen. Maar dat dat het niet is heb ik geleerd toen ik een aantal weken geleden midden in de drukke stad een aanrijding had met een tram. Vlak voor het Centraal Station in Rotterdam had ik zojuist een zus op de trein gezet en was ik op weg naar huis. De knipperende lichten had ik wel gezien maar de tram die ik van voren zag aankomen was nog zo ver weg en die van rechts ook. Bleek dat er van links nog één aan kwam en toen ik dat zag was het al veel te laat. Een flinke klap en op dat moment vliegt er van alles door je hoofd. Ooo ooh gelukkig we staan stil en nee, ik heb niets en mijn kleine meisje die naast me zit ook niet. De adrenaline giert door je lijf en op straat zie je allerlei mensen verschrikt reageren en hun telefoon pakken om foto's te maken. Vanuit de tram schelden mensen je uit omdat je niet zat op te letten. "Ja meneer, dat deed ik natuurlijk express". Ik zei het niet, maar dacht het wel. Ongelooflijk hoe mensen soms reageren.
De neus van onze lease-auto had een flinke deuk opgelopen en had fikse schade. Toen de schrik gezakt was, voelde ik me wel een beetje dom. Heel het verkeer ontregeld door mijn toedoen. Je beseft ineens dat een ongeluk inderdaad soms in een piepklein hoekje zit. Ik denk dan altijd dat zulke dingen mij vast niet overkomen, want ik kan toch goed rijden? Hoe bedoel je hoogmoedig..



Voor mij was deze gebeurtenis een les. Een les dat ik mijn leven niet in eigen hand heb. Een les dat de Heere mijn Bewaarder is en niet mijn eigen rijkunsten mij veiligheid geven! Iets wat je al heel lang weet, besef je dan ineens daadwerkelijk. Als ik iets verder op die trambaan was geweest, had de tram misschien wel mijn deur in gereden en was ik er veel slechter aan toe geweest. Maar dat is niet gebeurd.

Elke keer dat ik weer op weg ga, besef ik dat ik Hem nodig heb. Ik weet dat Hij zorgt en dat Hem niets uit de hand loopt! Zo zorgt Hij ook voor jou.

Een pelgrimslied
Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal.
Mijn hulp is van de HEERE, Die hemel en aarde gemaakt heeft.
Hij zal uw voet niet laten wankelen, uw Bewaarder zal niet sluimeren.
Zie, de Bewaarder van Israël zal niet sluimeren of slapen.
De HEERE is uw Bewaarder,de HEERE is uw schaduw aan uw rechterhand.
De zon zal u overdag niet steken, de maan niet in de nacht.
De HEERE zal u bewaren voor alle kwaad, uw ziel zal Hij bewaren.
De HEERE zal uw uitgaan en uw ingaan bewaren, van nu aan tot in eeuwigheid.
Psalm 121

13 opmerkingen:

  1. Wat een schrik zeg. Ik kom uit een klein dorpje waar ze net een bus hebben (en twee busstations) maar die paar keer dat ik in Rotterdam was vond ik het verschrikkelijk spannend. En wat een nare reacties zeg. Gelukkig is het goed afgelopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat was schrikken zeg! We zijn inderdaad zo afhankelijk van onze Heere en ook heel kwetsbaar. Er kan zo iets gebeuren. Dat heb ik zelf ook op een andere manier geleerd deze dagen. Kaleb was heel verkouden, had een vreemd knobbeltje in zijn nek en ook nog een ontstoken plekje achter zijn oor, opeens allemaal tegelijk...Gelukkig valt het denk ik allemaal mee hoor, maar dan opeens besef je weer dat het echt niet zo vanzelfsprekend is dat alles goed gaat en dat Heere ons echt moet beschermen! Dat houdt ons ook wel weer klein en dicht bij Hem..Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een schrik! Dan besef je inderdaad weer hoe afhankelijk je bent....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind R'dam erg eng om te rijden! Ja, het zet je even stil.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat naar! Hoeveel keer je ook hebt dat je denkt ´oeps, dat was op het nippertje...´ dat herinnert mij er altijd aan dat het niet vanzelfsprekend is om weer veilig op de plek van bestemming te komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat was vast schrikken! Fijn dat het bij een deuk bleef.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. o wat eng zo'n aanrijding! Fijn dat jullie niks hebben! Dankpunten genoeg weer :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. oh jakkes een aanrijding nog wel met een tram...heel naar... enne Rotterdam is hier ook niet zo heel erg ver vandaan... Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh wat naar zeg.. Ik heb zelf een aantal jaren geleden een aanrijding veroorzaakt op de snelweg. Ik weet hoe je je voelt.. Sterkte er mee!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. balen hoor.. ik heb het ook nooit zo op trams, maar de auto kan nog wel gemaakt worden? die van ons is vorige week terwijl wij naar de kerk waren thuis voor de deur total loss gereden :( Groetjes
    Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh, gelukkig zijn jullie er zelf goed vanaf gekomen!! Op Zuid rijden daar heb ik geen moeite mee, maar Rotterdam-centrum vind ik altijd best vermoeiend, zeker als de kinderen erbij zijn (en steeds vragen 'wat is dat, en dat??' ) en iedereen die bij de koopgoot de weg oversteekt zonder op of om te kijken etc., dan laat ik liever m'n man rijden *Ü*

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik heb als kind een paar botsingen meegemaakt en dat heeft bij een kind best een lange nawerking. Gelukkig zijn jullie bewaard door de Bewaarder!!!

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties worden zeker gewaardeerd.