woensdag 23 september 2015

Tijd voor een blogje

Het is alweer half september! Hier op mijn blog is het vrij rustig de laatste tijd, al geldt dat niet voor ons leventje ;-). In augustus besloot ik een maand lekker niks te doen met mijn blog en daarna is het er gewoon niet meer van gekomen.

Eind augustus kregen we vrij onverwachts het bericht dat mijn lieve oude opa (83) naar het hospice was verhuisd om daar te wachten tot hij zou worden thuisgehaald. We hadden hem het afgelopen jaar wel regelmatig in het ziekenhuis bezocht, maar de laatste keer was hij nog zo ontzettend fit en zat hij te grappen. Ik kon het maar amper geloven en dat vertelde ik hem ook toen we hem voor het eerst opzochten daar in dat rustoord. Niet wetend dat dat bezoekje ook ons laatste normale bezoekje zou zijn. Ik ben zo blij dat we goed afscheid hebben kunnen nemen en dat ik voor hem nog een psalm mocht voorlezen. Hij koos psalm 9. "U die mij opheft uit poorten van de dood", vers 14. Volgens mij kun je het op meerdere manieren opvatten, maar ik vond het zo treffend. Het zou niet lang meer duren.. Ik had een bijzondere band met mijn opa en het gemis is er. Maar, straks zie ik hem weer!

Daarna reisden we naar Noord-Italiƫ om ruim 1,5 week vakantie te vieren. We hebben een heerlijke tijd als gezin gehad en hebben genoten van het mooie weer, de prachtige omgeving, speeltuinen, een Safaripark, een boottochtje en dergelijke.

Onze heerlijke meiden!
Toen we weer thuiskwamen wachtte daar een bevriend stel op ons waar we vervolgens nog een paar heerlijke fijne dagen mee hebben doorgebracht. Mijn vriendin had een prachtige verjaardagstaart gemaakt voor onze oudste, die alweer 3 jaar is geworden. Wat een zegen!


Ik hoop de komende tijd weer wat meer te gaan bloggen. Heb veel in mijn hoofd zitten, eens kijken of ik dat er op papier fatsoenlijk uit krijg ;-). Ik sluit af met een mooi citaat wat mij erg bemoedigd heeft de afgelopen tijd. Wat een ontspanning geeft dat. Mijn leven is niet meer van mij, maar van Hem!
"Als Hij werkelijk Heer over mijn leven is, maakt het weinig uit of ik leef of sterf. Mijn leven mag opgeofferd worden. Die wetenschap is vrijheid. Ik maak me nergens zorgen over, want alles wat ik ben, alles wat ik heb, alles wat ik doe en alles waar ik onder lijd, heb ik met vreugde tot Zijn beschikking gesteld." Elisabeth Elliot