vrijdag 20 november 2015

Een jaar thuis

Een jaar geleden alweer trok in de deur op mijn werk achter me dicht en sloot ik mijn werkzame leven af. Mijn directeur begon met zijn afscheidsspeech ongeveer zo: De meesten beginnen aan hun carriere als ze 25 jaar oud zijn, maar jij sluit hem af. Om vervolgens ergens halverwege te zeggen dat hij er vast van overtuigd was dat deze investering zijn vruchten zou gaan afwerpen. Hij was positief over mijn besluit. Dat deed niet iedereen hem na.

Een jaar alweer. Wat is de tijd eigenlijk gevlogen. Ik sta even stil en kijk om. Wat heeft dit jaar me gebracht? Hoe kijk ik terug op mijn besluit om helemaal thuis te zijn voor de kinderen?


Niet altijd makkelijk
Als ik alleen maar de loftrompet zou opzetten, zou ik niet eerlijk zijn. Want het is soms gewoon echt pittig. Juist omdat je elke dag weer samen met je kinderen bent kun je geen moeilijke situaties ontlopen. Elke dag weer wordt je volledige inzet verwacht. Karaktertjes moeten worden gevormd. Luiers verschoond. Monden gevoed. Vieze kleren gewassen. Omgevallen bekers opgeruimd. Elke dag hetzelfde riedeltje. Mijn geduld wordt regelmatig zwaar op de proef gesteld. Mijn nachten zijn nog steeds niet helemaal wat ik graag zou wensen. Ik zei tegen een vriendin over het moederschap: Ik wist niet dat het moederschap zó mooi en ook zó intensief zou zijn..

En toch..
Als ik uitzoom en met helikopterview uitkijk over mijn rol en taak, dan ben ik zo dankbaar. Want al gaat niet altijd alles zoals ik wil, ik ben wel altijd samen met mijn kinderen. Ik kan ze alle aandacht geven die ze nodig hebben. We kunnen samen leren, samen lachen, samen zingen, samen genieten, samen spelen, samen knuffelen, samen boekjes lezen.. dit alles zonder tijdsdruk. Geen verplichtingen buiten de deur. Geen stress. Het heeft zoveel rust in ons gezin gebracht dat ik er altijd kan zijn! Het geeft me zoveel voldoening en innerlijke vrede. Ik geloof dat dat is omdat dit Gods wil is voor mijn leven. Het was dan wel geen gemakkelijke stap, maar wat heeft Hij deze keus gezegend!


Ik leer zoveel door samen met de kinderen te zijn. Ik leer veel over mezelf - en ja wat val ik mezelf vaak tegen. Het komt echt wel aan op discipline als je zoveel thuis bent. Daarnaast moest ik voor mezelf echt een regel instellen voor het aantal afspraken per week, omdat je anders nog te druk bent ;-). Maar ik groei, door genade. De Heere geeft me kracht voor elke nieuwe dag. Ik leer dat ik Hem steeds nodig heb in alles wat ik doe.

Mijn ontwikkeling staat niet stil. Ik ben met vlagen flink aan het haken, leer gitaar spelen, leer gezond en creatief te koken. Ook leer ik om een goede huisvrouw te zijn en ons huis lekker schoon en netjes te houden (uitzonderingsdagen daar gelaten, haha, wie herkent dat niet?). Allemaal dingen waar ik anders veel minder tijd voor zou hebben.

Daarnaast komen we niets te kort! Ondanks dat ons inkomen een stuk minder is, is er nog altijd genoeg.

De tijd gaat zo hard
Ik weet nog dat de moeder van een vriendin op haar bruiloft een lied zong en een stukje film liet afspelen. Daarin zie je een moeder die haar dochter ziet trouwen en de emotie die daarmee gepaard gaat was erg goed in beeld gebracht. Ik leefde me in in de situatie dat mijn dochter op een dag zou trouwen en dat raakte me best wel. Toen ik de moeder van de bruid even later vertelde dat ik ontroerd was van haar bijdrage, ze ze me: Als je de kans krijgt, stop dan alsjeblieft met werken. De kinderen zijn zó snel groot en de tijd gaat zo hard. Ze zijn zo kort klein. Ze vertelde me hoe snel de tijd was gegaan. En nu was haar oudste dochter getrouwd.


We moeten de tijd die we met onze kinderen hebben uitbuiten. Voor je het weet zijn je kinderen groot! Ik ben blij dat ik van deze tijd mag genieten. Het is goed om dit steeds voor ogen te houden. Het helpt me als ik af en toe een mindere dag heb.

En na een jaar thuis heb ik maar één conclusie: Ik zou voor geen goud anders willen!

p.s. Het is mijn bedoeling mijn persoonlijke ervaring te delen zonder daarbij een oordeel te hebben over moeders die wel (moeten) werken.

vrijdag 13 november 2015

Heerlijke burito's

Wat had ik dat al lang niet meer gegeten! Sinds ik niet meer met pakjes kook, zijn de burito's verleden tijd. Jammer, want ik vond het altijd een heerlijk maaltje. Maar een beetje op internet rondspeuren leverde wel wat op. Ik heb van alles met elkaar gecombineerd en vervolgens kwam dit heerlijke recept er uit. Ik maakte het voor de Alphagroep die elke woensdag samenkomt in ons huis. De moeite waard om een keer te proberen!


Benodigdheden voor 8 personen
3 pakjes kleine wraps van Santa Maria
2 uien
2 tenen knoflook
2 rode paprika's
1 prei
1 blikje mais
1 blik tomatenblokjes
1 groot blikje tomatenpuree
500 gram rundergehakt
200 gram kidneybonen
200 gram creme fraiche
2 tl cayennepeper
2 tl komijn
2 tl paprikapoeder
snuf zeezout
snuf peper
 
Verwarm de oven voor op 180 graden. Fruit de ui en de knoflook aan. Voeg de kruiden en het gehakt toe en bak het rul. Snij alle groenten en bak deze mee. Voeg de tomatenblokjes, de (uitgelekte) kidneybonen, de mais, de tomatenpuree en de crème fraîche toe. Maak op smaak met peper en zout.

Als de saus klaar is kun je de wrapjes per 8 verpakken in aluminiumfolie en dan 10 minuutjes opwarmen in de oven. Op deze manier blijven de wraps een tijdje warm en hoef je niet steeds een voor een de wraps in de magnetron te leggen.
Je kunt ze natuurlijk ook alvast vullen, oprollen, in een ovenschaal leggen en bestrooien met wat geraspte kaas. Als de kaas gesmolten is zijn ze klaar.


Heerlijk in combinatie met ijsbergsla met ei, komkommer, tomaat, fetakaas, een eetlepel Griekse yoghurt, een halve eetlepel mayonaise en wat munt en Italiaanse kruiden.

Eet smakelijk!

maandag 9 november 2015

Liebster award

De Liebster award.. ik had er wel eens van gehoord en ben nu genomineerd door Julia van Gezinsleven. Tijd dus om eens even op onderzoek uit te gaan wat de Liebster award eigenlijk is. Het doel is, voor zover ik heb begrepen, dat lezers de achtergrond van de blogster leren kennen. Ik vind het leuk om mee te doen, dus bij deze een antwoord op de gestelde vragen.


1. Waarom ben je begonnen met bloggen?
Het begon allemaal ruim 2,5 jaar geleden met het boek van Elisabeth George, 'Vrouw naar Gods hart'. Ik had het boek al een tijd in de kast en begon het met een groepje vrouwen uit mijn gemeente te lezen. Er ging een wereld voor mij open! Dat God een bijzondere rol heeft weggelegd voor een vrouw had ik eigenlijk nog nooit echt goed begrepen. Ik verslond het boek en begon visie te krijgen voor het 'vrouw-zijn'. "Iedere vrouw moet dit weten", dacht ik. Dus schreef ik er over in het kerkblad en besloot ik, mede op aanraden van een medeblogster, een blog te beginnen. Ik was zo enthousiast en tegelijkertijd zag en zie ik echt om mij heen dat er zoveel onwetendheid is over onder andere dit onderwerp. Ik wil het en vele andere dingen die me bezig houden graag ter sprake brengen.

2. Wat wil je bereiken met je blog?
Ik hoop met mijn blog vrouwen te bemoedigen in hun leven met God en hen aan te sporen om bezig te zijn met het goede. Tegelijk is het een plek voor mezelf en om op te schrijven wat me bezig houdt. Het is voor mij erg bemoedigend om terug te lezen en te zien wat ik allemaal geleerd heb in de afgelopen tijd.

3. Wanneer blog je?
Heel verschillend. Overdag als Lise slaapt en Eva lekker wat aan het spelen of knutselen is en soms ook 's avonds. De laatste tijd blog ik een stukje minder. In de zomervakantie bepaalde de Heere mij echt bij het leven (en niet alleen kennen) van/naar Zijn wil en dat meer studeren in het Woord nodig was. Om die reden staat het schrijven voor mij momenteel op een wat lager pitje.

4. Welk lied raakt jou?
Er zijn veel liederen die me raken. Ik luister graag aanbiddingsmuziek. Liederen die God groot maken, helpen mij op Hem gericht te zijn. Ik ben grote fan van FountainView Academy, Sela, Sons of Korah, Brian Doerksen... en nog wel veel meer. Het lied dat er voor mij echt uitspringt is deze:



Sinds Jezus in mijn leven is, is álles anders geworden. Hij leeft in mij en Zijn kracht stelt mij in staat om Zijn wil te doen hier op aarde. En dat is zo rijk! Soms moet ik mezelf knijpen dat het echt waar is, dat Jezus Zijn bloed voor mij vergoot en dat ik door Hem een relatie met God heb. En het beste komt nog!

5. Wat is de mooiste reactie die je hebt gekregen?
Ik krijg zoveel mooie reacties. Ik vind het altijd erg fijn als mensen herkenning vinden. Soms zijn reacties kleine getuigenisjes waardoor ik ook weer bemoedigd word.

6. Welke blogs lees jij graag?
Ik lees best wel een behoorlijke lijst met blogs. Ik vond het lastig om een paar blogs te noemen die mij echt inspireren. Geloof - huwelijk - gezin, God-en-gezin, Christus toegewijd gezinsleven,  Geborgen in God zijn allemaal gericht op het vrouw-zijn, gezinsleven en de geloofsopvoeding en helpen mij in het leven met God als vrouw en moeder. Daarnaast vind ik het leuk om Gezinsleven te lezen voor recepten en leuke DIY.

7. Wat vind je het leukst aan bloggen?
Ik geniet ervan om mooie waarheden te delen met anderen en als mensen daar ook weer blij van worden. En wat ik ook erg leuk vind is om de blog in te richten volgens mijn smaak en er een gezellig eigen plekje van te maken op het web.

8. Wat zou je graag veranderen in de maatschappij/samenleving?
Het lijkt mij mooi als het fulltime moederschap (en daarmee bedoel ik dus: moeders die niet werken buitenshuis) meer gestimuleerd zou worden. Ik begrijp wel dat het niet voor elke moeder is weggelegd, maar voor mijn gevoel is het algemene beeld van 'thuisblijfmoeders' vrij negatief. Terwijl ik ondervind dat het zorgen voor mijn man, gezin en huis zoveel vrede geeft. Daarnaast ben ik er van overtuigd dat als wij als moeders onze kinderen willen voorleven in het leven met God, we dat het beste kunnen doen door hen zoveel mogelijk in onze nabijheid te hebben.

9. Wat zou je graag veranderen in de kerk?
Wij zijn sinds ongeveer een half jaar lid van onze nieuwe gemeente en we zitten daar erg op onze plek. Het is een internationale gemeente, wat verrijkend is en waar randzaken niet zo belangrijk zijn. Dat is erg fijn. Ik wil dankbaar zijn voor de plek waar we echt tot rust kunnen komen in een wereld van onrust.
Ik ben wel 'bang' voor de lauwheid en wereldsgezindheid die er onder veel christenen lijkt te zijn. We zijn zo snel geneigd in dit rijke westen om op te gaan in de dingen van deze wereld. Het is mijn verlangen dat de kerk gericht zal zijn en blijven op het toekomende.


10. Wat is het mooiste wat je in je leven wil bereiken?
Groeien naar het beeld van de Heere Jezus en Hem steeds beter kennen. Soms denk ik: ik heb nog zóveel te leren. Maar God is genadig. Hij vraagt van mij om gewoon in Hem te blijven en Hij doet de rest.
Ik heb natuurlijk ook dromen ;-). Het lijkt me fantastisch om ooit in de toekomst kinderen te kunnen opvangen in ons gezin die geen warm en liefdevol thuis hebben. Of iets te betekenen voor alleenstaande jonge mama's. Wie weet..

11. Wat wil je de lezers van je blog graag meegeven?
Dat Jezus Christus alles is wat wij nodig hebben. Hij wil de volle verzadiging zijn van ons hart, Hij wil onze vreugde zijn, Hij alleen geeft ware vrede, Hij is een rots om in te schuilen...

En ik nomineer..
En nu is het aan mij om iemand te nomineren en ik heb gekozen voor Annemarie Ridderhof van Geborgen in God. Het lijkt me leuk als je de volgende vragen voor ons wilt beantwoorden:
  1. Waarom ben je begonnen met bloggen?
  2. Wat wil je bereiken met je blog?
  3. Wat inspireert jou tot schrijven? 
  4. Wat is de mooiste reactie die je hebt gekregen?
  5. Welke blogs lees jij graag?
  6. Wat vind je het leukst aan bloggen?
  7. Wie is de Heere Jezus voor jou?
  8. Welke muziek luister je graag?
  9. Wat zou je graag veranderd zien in de maatschappij/samenleving?
  10. Wat is je verlangen voor het lichaam van Christus?
  11. Wat wil je de lezers van je blog graag meegeven?