donderdag 7 januari 2016

De duisternis verdrijven

Soms kun je misschien het gevoel hebben dat je bezwijkt onder omstandigheden. Je krijgt buikpijn van een telefoongesprek of app, voelt de veroordeling van mensen, weet dat er over je gepraat wordt en dat niet in positieve zin, je kunt je verdrietig voelen over onenigheid, over moeilijke situaties in je leven. Misschien voel je je wel wanhopig, volledig onbegrepen, boos.. Zo kan ik door gaan. Vul maar in.

Het kan je danig in de greep hebben en dat is ook helemaal niet onlogisch. Wat wordt er geleden in de wereld, wat een verdriet kan er zijn. Ik ben dankbaar dat ons nog veel leed bespaard is gebleven, maar dat zegt niet dat we de moeilijke situaties niet kennen. 
Wat ik de afgelopen tijd echt gemerkt heb, is dat de Heere lasten echt van je af wil nemen. Hoe? Als we het bij Hem brengen en we onze focus verleggen. Steeds blijven nadenken over de situatie, er over blijven praten met andere mensen (en begrijp me niet verkeerd, het kan erg verhelderend en behulpzaam zijn!), steeds gesprekken in je hoofd laten afspelen of nieuwe gesprekken voeren die er niet zijn.. blijf je er in hangen en krijgt het je als je niet oppast helemaal in de greep. Wat kan dat een hoop negativiteit losmaken.


Hoe verleg je dan je focus? Stop met je bezigheden, schuif een cd in de cdspeler of sluit je telefoon aan en ga zingen. Zingen! Niet zachtjes of twijfelend, maar uit VOLLE borst! Aanbid de Heere van je leven.

Ik las in een prachtig Bookazine wat bij de Eva zat, "Aanbidding verandert alles" van Darlène Zschech het volgende:
Wanneer wij Jezus aanbidden, spreken we iets uit over Zijn koninkrijk, dan vertellen we iets over Zijn aanwezigheid. Wanneer wij aanbidden leggen we voor God neer wat er in ons hart leeft; we kunnen dat uit geloof doen door Gods genade. Wanneer wij aanbidden, verdrijven wij de duisternis, we oefenen gezag uit over machten en krachten. Wanneer wij aanbidden, roepen wij de grootheid van Christus uit en spreken uit dat Hij gezag heeft over elke situatie en over alle omstandigheden. Wanneer wij aanbidden dan begint dat met dankbaarheid, dan krijgen we kracht omdat we vreugde ervaren; dan krijgen we een glimp van onze eeuwige erfenis. Wanneer wij aanbidden, dan sidderen demonen, en bidden engelen met ons mee. Wanneer wij aanbidden, dan krijgt de heerschappij van Gods koninkrijk een vaste plaats in ons leven.
Het betekent loslaten wat je vasthoudt - en dat kan moeilijk zijn. Maar je zult zien dat het loslaten van alles wat je beheerst je vrij zal maken. Dat maakt dat je kan zingen en vreugde kan hebben, ook wanneer de omstandigheden daar niet naar zijn. De vreugde van de Heere is dan je kracht!

Probeer het maar eens ;-).

maandag 4 januari 2016

Wees beschikbaar

Ik wens jullie allen een vredevol 2016! Ik ben er van overtuigd dat je vrede kunt ervaren in je hoofd en hart, ondanks misschien soms moeilijke omstandigheden. Ik ben benieuwd wat het jaar ons gaat brengen en vind rust in de wetenschap dat de Heere van hemel en aarde heel het aards gebeuren vast in handen heeft.

De drukte met kerst en oud&nieuw is voorbij, manlief is weer aan het werk en het gewone ritme begint er hier weer een beetje in te komen. Een gigantische berg met wasgoed vroeg om weggewerkt te worden en overal lag wel weer wat. Maar, de orde is terug en ik genoot van de geur van fris gewassen wasgoed. Daarnaast deden we vast wat inkopen voor aanstaande woensdag als onze jongste alweer 1 jaar wordt. Wat vliegt de tijd! Het is echt een grote mijlpaal, dat eerste jaar. Ik vind het bij de tweede wel sneller gaan dan bij de eerste, ondanks dat ik nu geheel thuis ben. Ik denk dat het komt doordat je toch drukker bent..

Het is zo'n vrolijk meisje :-)
Een preek van een aantal weken geleden blijft me steeds bij. Ik schreef erover aan mijn vriendin die momenteel in Amerika woont. We skypen heel regelmatig, maar schrijven elkaar ook. Dat is echt leuk! Maar goed, die preek dus:

"Afgelopen zondag hadden we een indrukwekkende preek over het maken van discipelen vanuit Mattheus 28.  
Die twee blokken zijn als het ware twee steunpilaren voor alles wat er tussenin staat. Dat daar tussenin is het moeilijke deel. Het gaat je wat, misschien wel heel veel, kosten. Maar met de belofte dat Hem alle macht is gegeven en dat Hij met ons is tot het einde van de wereld, kunnen we het. Hij vroeg wie wij discipelen. Of we iemand konden opnoemen. Ik dacht aan de kinderen. En verder wist ik het niet zo goed. Misschien zijn we, ben ik, wel veel te veel bezig met mijzelf en mijn eigen gezin. Dat is natuurlijk erg belangrijk, maar daarnaast moeten we ook oog hebben voor de wereld om ons heen. Ik bid voor vrijmoedigheid om te spreken als zich een gelegenheid voordoet. Of God Zelf gelegenheden wil geven. Als ik maar beschikbaar ben.."

Dat laatste is echt waar. Ik herinner me nog altijd een afspraak met een moslima. Helaas ben ik het contact met haar verloren. Maar voor we samen met onze kids een keer een theetje dronken bij de Hema, gaf ik onze afspraak in de handen van de Heere en stelde me beschikbaar. Hij heeft het geleid en we hadden zo'n bijzonder gesprek. Ik kon haar het hele evangelie uitleggen en ze was zo hongerig naar meer van God! Dat heeft me erg bemoedigd. Ik denk dat we te vaak geneigd zijn om krampachtig te zoeken naar woorden en het van onszelf te verwachten (althans, zo ervaar ik dat wel), maar God doet het!