donderdag 7 januari 2016

De duisternis verdrijven

Soms kun je misschien het gevoel hebben dat je bezwijkt onder omstandigheden. Je krijgt buikpijn van een telefoongesprek of app, voelt de veroordeling van mensen, weet dat er over je gepraat wordt en dat niet in positieve zin, je kunt je verdrietig voelen over onenigheid, over moeilijke situaties in je leven. Misschien voel je je wel wanhopig, volledig onbegrepen, boos.. Zo kan ik door gaan. Vul maar in.

Het kan je danig in de greep hebben en dat is ook helemaal niet onlogisch. Wat wordt er geleden in de wereld, wat een verdriet kan er zijn. Ik ben dankbaar dat ons nog veel leed bespaard is gebleven, maar dat zegt niet dat we de moeilijke situaties niet kennen. 
Wat ik de afgelopen tijd echt gemerkt heb, is dat de Heere lasten echt van je af wil nemen. Hoe? Als we het bij Hem brengen en we onze focus verleggen. Steeds blijven nadenken over de situatie, er over blijven praten met andere mensen (en begrijp me niet verkeerd, het kan erg verhelderend en behulpzaam zijn!), steeds gesprekken in je hoofd laten afspelen of nieuwe gesprekken voeren die er niet zijn.. blijf je er in hangen en krijgt het je als je niet oppast helemaal in de greep. Wat kan dat een hoop negativiteit losmaken.


Hoe verleg je dan je focus? Stop met je bezigheden, schuif een cd in de cdspeler of sluit je telefoon aan en ga zingen. Zingen! Niet zachtjes of twijfelend, maar uit VOLLE borst! Aanbid de Heere van je leven.

Ik las in een prachtig Bookazine wat bij de Eva zat, "Aanbidding verandert alles" van Darlène Zschech het volgende:
Wanneer wij Jezus aanbidden, spreken we iets uit over Zijn koninkrijk, dan vertellen we iets over Zijn aanwezigheid. Wanneer wij aanbidden leggen we voor God neer wat er in ons hart leeft; we kunnen dat uit geloof doen door Gods genade. Wanneer wij aanbidden, verdrijven wij de duisternis, we oefenen gezag uit over machten en krachten. Wanneer wij aanbidden, roepen wij de grootheid van Christus uit en spreken uit dat Hij gezag heeft over elke situatie en over alle omstandigheden. Wanneer wij aanbidden dan begint dat met dankbaarheid, dan krijgen we kracht omdat we vreugde ervaren; dan krijgen we een glimp van onze eeuwige erfenis. Wanneer wij aanbidden, dan sidderen demonen, en bidden engelen met ons mee. Wanneer wij aanbidden, dan krijgt de heerschappij van Gods koninkrijk een vaste plaats in ons leven.
Het betekent loslaten wat je vasthoudt - en dat kan moeilijk zijn. Maar je zult zien dat het loslaten van alles wat je beheerst je vrij zal maken. Dat maakt dat je kan zingen en vreugde kan hebben, ook wanneer de omstandigheden daar niet naar zijn. De vreugde van de Heere is dan je kracht!

Probeer het maar eens ;-).

14 opmerkingen:

  1. Zingen werkt zo goed! Ik doe het al vanaf kinds af aan, als ik bang was in bed ging ik psalmen of christelijke liedjes zingen die ik toen kende. Dat is nooit veranderd eigenlijk. Het geeft mij zo'n ontzettende rust!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi! Je geeft woorden aan iets wat ik juist de afgelopen week aan het ontdekken ben. En ja, het is soms ook moeilijk om om te buigen. Maar het zicht op Hem en Zijn koninkrijk kan alles in een ander licht zetten.
    Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik word weer blij als ik dit lees! Precies op het moment dat ik deze focus nodig heb! Dankjewel Lisanne! Groetjes, Rieneke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. een vriendin van mij zong altijd op momenten dat ze het moeilijk had een loflied..... kinderen onrustig en lastig... zingen... ruziende kinderen...zingen... ziekte... zingen... mooie manier! prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoe herkenbaar...en zo mooi & waar!
    Als de kinderen bang waren / zijn gaan we ook vaak zingen( en bidden! )
    Zowiezo altijd het liedje ;je hoeft niet bang te zijn;)!
    Fijne blog heb je trouwens!

    Groetjes, Annemarie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Precies wat ik nodig had. Loop al de hele ochtend het zelfde gesprek in mijn hoofd te herhalen. Voel me er naar bij, ben niet volledig met mijn aandacht bij mijn kinderen etc.
    Ik had al gebeden, was al wat rustiger, maar kon het nog niet echt loslaten.
    Ik ga nu eerst eens zingen! Dank je!
    Renske

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn! Ik hoop echt dat het je hart heeft verlicht :-) lieve groetjes

      Verwijderen
  7. Bedankt, want ook hier vloeien weleens traantjes, onbegrepen in in de steek gelaten voelen door anderen wanneer je ze het hartst nodig hebt, en dat blijft maar herknagen en herkauwen. Onbegrip omdat ik niet MOET gaan werken vanwege broers en zussen, terwijl ik herstel van een lange en zware operatie en eigenlijk ophun hulp gehoopt had. Probeer dan te bidden maar gedachten worden al vlug terug afgeleid, droom er zelfs van ....Tja, loslaten....voor mij heel moeilijk. Bedankt voor je tips en steun !!

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties worden zeker gewaardeerd.