vrijdag 4 augustus 2017

Enthousiaster over gebed

Het is hier een lange tijd stil geweest.. Ik vond gewoon geen rust om te bloggen, had veel gedachten kriskras door mijn hoofd. Toen bedacht ik dat Twitter misschien een mooi verlengstuk kon zijn, een plek waar ik korte berichtjes kan plaatsen. Maar ik kom er achter dat die korte berichtjes vaak veel te kort zijn. Dus toch maar weer bloggen ;-).


Allereerst een vraag. Hoe beoordeel jij je gebedsleven? Is het levendig, sprankelend? Of juist een gebied in je leven waar heel erg nodig een stofdoek doorheen moet?

Dat laatste was bij mij het geval. Bidden deed ik wel, maar ik vergat het ook best wel vaak en vergat al helemaal acht te slaan op gebedsverhoring. Dit klinkt wel heel erg dramatisch. Het valt wel mee, want natuurlijk was ik dankbaar voor gebedsverhoringen. Maar het stond gewoon allemaal op een heel laag pitje. Ik was er al tijden ontevreden over, maar ja hoe doorbreek je zoiets?

Maar... er komt verandering in. Ik begin het bidden te 'ontdekken'. En ik begin me werkelijk af te vragen hoe het toch komt dat ik vaak zo lauw ben/was en alleen maar zo snel resultaat wil(de) zien. Magnetronbidden, noemde iemand dat laatst. Snel resultaat, terwijl je voor een hele goede maaltijd in een restaurant soms lang moet wachten.

DIE VERANDERING
Op allerlei manieren is gebed de laatste tijd in mijn aandachtszone.

In onze homegroup van de kerk zijn we de afgelopen tijd bezig geweest met de prayercourse. Een mooie cursus die allerlei onderwerpen rondom gebed aanstipt.

Daarnaast maak ik sinds een paar maanden deel uit van de gebedsgroep van onze gemeente. Naast dat het ontzettend fijn is om met een groep mensen samen te bidden voor noden in de gemeente, is het ook zo mooi om van mensen te leren. Ik denk bijvoorbeeld aan die Afrikaanse man. Als hij begint te bidden, dan breekt de hemel open. Zo vol passie, zo vol verwachting, zo vol van geloof. Het maakt me enerzijds beschaamd en houdt me een spiegel voor, maar anderzijds maakt het een verlangen in mij los om veel meer met gebed te doen. Het geeft alleen al zo veel vreugde om te bidden, om alles neer te leggen op de plek waar er daadwerkelijke wat mee kan gebeuren. Ik had niet gedacht dat het bidden voor anderen mezelf zo zou opbouwen. Ik sla het liefst geen gebedsochtend meer over!


Op dit moment lees ik het boekje 'En God bedacht zich... omdat zijn volk erom vroeg' van Anne van der Bijl. Hij hoort een gesprek tussen twee vrouwen over al die erge dingen die gebeuren in de wereld met als conclusie dat 'God er wel een plan mee zal hebben'. Hij schrijft:
"Terwijl ik luisterde, kwam er een gevoel van verontwaardiging in me op. Ik kon me er maar nauwelijks van weerhouden tegen hen te zeggen: "Wat is er met u aan de hand? Waarom praat u zo? U bent niet machteloos! God heeft u de macht gegeven die situatie te veranderen! Waarom gebruikt u die niet? Waarom bidt u niet?"
"Ja, we hebben iets te zeggen over wat er om ons heen gebeurt. We hoeven het leven niet te nemen zoals het komt; we kunnen een wereldschokkende invloed op onze planeet uitoefenen, omdat God zijn gedachten en hart voor ons openstelt en zijn macht tot onze beschikking maakt."
In het boekje stipt hij ons 'christelijk fatalisme' aan. Het idee dat we hebben dat alles in ons leven al geheel vast ligt, dat er niets meer aan te doen is. Deze manier van denken maakt ons passief en maakt onze effectiviteit als christen nihil. Wanneer we gaan beseffen welke invloed we werkelijk uitoefenen door te bidden, dan zullen we die invloed gaan gebruiken.

Misschien deel ik later nog wel eens wat over het boekje ;-).

PRAKTIJK
De afgelopen tijd heb ik vooral ook veel over gebed geleerd door de praktijk.

Zo had een vriendin 2 hele grote hobbels te nemen de afgelopen tijd. Omdat ze zo op zag tegen deze gebeurtenissen heb ik samen met haar voor beide keren een gebedsrooster opgezet om tijdens de gebeurtenis aaneengesloten gebed te organiseren. Ontzettend mooi! Ze had gewoon vanaf 's morgens 7:00 uur tot na de gebeurtenis de zekerheid dat er mensen onafgebroken aan het bidden waren voor haar situatie. En de gebeden zijn niet onbeantwoord gebleven. Ze voelde zich duidelijk gedragen en bovendien is de uitkomst van de beide gebeurtenissen goed gekomen.

Een tijdje geleden alweer waren we met een Zuid-Koreaanse zuster uit de gemeente bij elkaar en vertelde zij en haar collega over haar land, de dreiging die er nu is, maar ook de situatie van de christenen, de ondervoeding van veel kinderen, de angstcultuur.. We baden met elkaar voor het regime en voor al de punten die langs kwamen. Het was zo indrukwekkend, zeker in het besef dat onze gebeden invloed uitoefenen op alle machten daar in Noord Korea en dat we met gebed zoveel kunnen bereiken. Ik had echt het idee dat we door het gebed invloed hadden die je op geen enkele andere manier hebt!

Wat ook veel indruk op me heeft gemaakt is een situatie in onze gemeente met een 8 weken oude baby die een gaatje in haar hartje bleek te hebben. Groeiachterstand, te zwak voor een operatie, overplaatsing naar de Intensive Care.. Het raakte me om te merken hoeveel mensen in gebed gingen, om samen te vasten. Positieve updates en spannende momenten wisselden elkaar af. Voor mezelf was het ook spannend en erg leerzaam. Blijf je nu door bidden, pleitend op beloften in de Bijbel, 'zeurend' als die vrouw bij die onrechtvaardige rechter, of ook ruimte latend voor de wegen van God die soms hoger zijn dan de onze? Het gaat nu erg goed met het meisje en dat is zo ontzettend mooi! We dienen een machtige God, die wil samenwerken met ons door gebed!

Ik ben nog lang niet uit geleerd, maar zo veel enthousiaster over gebed. Wat kunnen wij als christenen, maar ook als vrouwen en moeders veel verschil maken in het leven van onze man en onze kinderen als we biddende vrouwen en moeders zijn. Ik bid dat ik dit steeds zal blijven beseffen.

In een volgende blogpost over gebed zal ik schrijven hoe je zo'n gebedsrooster zou kunnen maken. 


9 opmerkingen:

  1. O ja dat boekje is heel mooi! En aansporing om weer meer te gaan bidden.
    Mooi dat je zo weer ontdekt wat bidden kan bewerken en Wie God voor ons wil zijn! Veel zegen en volharding gewenst

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooi, bemoedigend stukje. Gebed blijft altijd een worsteling vind ik. Dank je voor je praktische handreikingen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Wendy, dank voor je reactie! Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar je worstelingen :-). Fijne dag!

      Verwijderen
  3. Erg herkenbaar maar ook leerzaam wat je schrijft. Dat 'magnetronbidden' herken ik (treffende term trouwens!), maar wachten op gebedsverhoring duurt soms zo lang...
    Bedankt voor je boekentip. Heb het meteen op m'n boekenlijst genoteerd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Ariëtte, het klopt dat wachten soms lang duurt.. ik vraag het me ook bij bepaalde situaties af waarom het zo lang stil blijft. Er zijn niet altijd eenvoudige antwoorden. Ik hoop dat het je er niet van weerhoudt om toch door te blijven bidden.. ben benieuwd of het boekje je erbij kan helpen. Lieve groet!

      Verwijderen
  4. Mooi zeg! Gebed is iets wat ik ook geweldig fascinerend vind maar tegelijk ook lastig (en in het openbaar heel kwetsbaar). Langzaam heb ik ontdekt wat voor mij werkt en handig is qua bidden/voorbede. Het is mijn droom om hier een soort werkboek/doeboek over te schrijven om mensen te helpen om meer structureel te bidden voor man/kinderen/familie/vrienden/anderen. Zit al tijd in mijn hoofd en ben er nu voorzichtig aan begonnen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja hè? Ik heb wel gemerkt dat het steeds minder spannend wordt naar mate ik het blijf doen samen met anderen. Wanneer ik de vrijmoedigheid van anderen zie, helpt dat mij ook om meer open te bidden. Een groeiproces ;-).
      Wat mooi, ik ben benieuwd! Zegen bij het schrijven!

      Verwijderen
  5. Mooie blog Lisanne! De verhoringen waren inderdaad zó bemoedigend de afgelopen tijd!

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties worden zeker gewaardeerd.